V KZ 20/23

PostanowienieIzba Karna2023-06-14

Skład orzekający: Eugeniusz Wildowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, wydane z powodu niezłożenia jej przez profesjonalnego obrońcę w wyznaczonym terminie, jest prawidłowe, gdy skazana domagała się wyznaczenia innego obrońcy z urzędu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji było prawidłowe. Skazana została wezwana do uzupełnienia braku formalnego kasacji poprzez złożenie jej przez obrońcę z wyboru w terminie 30 dni. Ponieważ termin ten upłynął bez złożenia wymaganej kasacji, odmowa jej przyjęcia była zgodna z art. 530 § 2 w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. Sąd podkreślił, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, który wymaga sporządzenia i podpisania przez adwokata lub radcę prawnego, a skazana miała zapewniony dostęp do fachowej pomocy prawnej.
Stan faktyczny
Skazana E. M. została prawomocnie skazana za przestępstwo z art. 276 k.k. Po wyroku apelacyjnym wniosła o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia kasacji. Wyznaczony obrońca stwierdził brak podstaw do wniesienia kasacji. Skazana domagała się wyznaczenia innego obrońcy, co zostało odmówione. Następnie Przewodniczący Sądu Okręgowego wezwał ją do złożenia kasacji sporządzonej przez obrońcę z wyboru pod rygorem odmowy przyjęcia. Po bezskutecznym upływie terminu, kasacja została odrzucona, a zażalenie skazanej na to postanowienie zostało oddalone przez Sąd Najwyższy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji i obciążył skazaną kosztami postępowania zażaleniowego.

Pełny tekst orzeczenia

V KZ 20/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie E. M., skazanej z art. 276 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2023 r., zażalenia skazanej na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt III Ka 450/21, o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł 1. utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie; 2. obciążyć skazaną kosztami postępowania zażaleniowego. UZASADNIENIE E. M. została skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 7 maja 2021 r., sygn. akt II K 713/18, na karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych w kwocie 10 zł każda, za czyn z art. 276 k.k., popełniony na szkodę J.J. i G.J. Sąd Okręgowy w Kaliszu po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez oskarżoną, wyrokiem z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt III Ka 450/21, zmienił zaskarżony wyrok ustalając, że oskarżona dokonała ukrycia dokumentów w postaci umowy o dostawę wody i umowy o dostawę energii i eliminując z opisu czynu zarzucanego oskarżonej pozostałe wymienione tam dokumenty oraz wymierzył V KZ 20/23 2 oskarżonej karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 10 zł każda, w pozostałym zakresie utrzymując zaskarżony wyrok w mocy. E. M. wniosła o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, a w dniu 1 sierpnia 2022 r. o wyznaczenie jej obrońcy z urzędu celem sporządzenia i wniesienia w jej imieniu kasacji. Zarządzeniem z dnia 26 września 2022 r., Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu wyznaczył skazanej obrońcę z urzędu w osobie adw. T. K., zlecając mu sporządzenie i podpisanie kasacji w imieniu E. M. albo poinformowanie na piśmie sądu, że nie stwierdza podstaw do jej wniesienia. W dniu 28 października 2022 r. do Sądu Okręgowego w Kaliszu wpłynęła opinia prawna, sporządzona przez obrońcę z urzędu, o braku podstaw do wniesienia kasacji w niniejszej sprawie, ponieważ, ze względu na treść art. 523 § 2 i 4 pkt 1 k.p.k., kasacja w niniejszej sprawie może być oparta wyłącznie na bezwzględnych przyczynach odwoławczych, tych zaś obrońca nie dostrzegł. W dniu 31 października 2022 r. E. M. złożyła w Sądzie Okręgowym w Kaliszu pismo zatytułowane skarga/wypowiedzenie pełnomocnictwa, domagając się wyznaczenia innego adwokata z urzędu, z uwagi na „brak kompetencji” dotychczasowego. Zarządzeniem z dnia 2 listopada 2022 r., Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu, na podstawie art. 120 § 1 k.p.k. wezwał E. M. do uzupełnienia braków formalnych wniosku, wniesionego mailem z dnia 28 października 2022 r, o wyznaczenie nowego obrońcy z urzędu do postępowania kasacyjnego w miejsce dotychczasowego, poprzez podpisanie wniosku w terminie 7 dniu, pod rygorem uznania go za bezskuteczny. Brak ten został przez skazaną uzupełniony. Zarządzeniem z dnia 29 listopada 2022 r., Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu, na podstawie art. 81 § 2 k.p.k. odmówił E. M. wyznaczenia nowego obrońcy z urzędu do postępowania kasacyjnego, uznając, że jej wniosek nie został należycie uzasadniony. Tego samego dnia, wobec faktu, że wyznaczony skazanej obrońca z urzędu nie stwierdził podstaw do wniesienia kasacji w sprawie III Ka 450/21 Sądu Okręgowego w Kaliszu, Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu, kierując się treścią art. 120 § 1 k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k. wezwał E. V KZ 20/23 3 M. do złożenia kasacji sporządzonej i podpisanej przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym, ustanowionym w wyboru, w terminie 30 dni od daty doręczenia przedmiotowego zarządzenia, pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji. W dniu 20 grudnia 2022 r. skazana wniosła zażalenie na wyżej wymienione zarządzenie, oceniając je jako „bezzasadne i bezpodstawne” oraz domagając się wyznaczenia jej „kompetentnego obrońcy” z urzędu. Zażalenie to pozostawiono w aktach sprawy bez dalszego biegu. Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt III Ka 450/21, Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu, na podstawie art. 120 § 2 k.p.k. w zw. z art. 526 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji oskarżonej E. M. od wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 13 lipca 2022 r., sygn. akt III Ka 450/21, w związku z niezłożeniem do dnia 16 stycznia 2023 r. kasacji sporządzonej i podpisanej przez obrońcę z wyboru. E. M. w ustawowym terminie złożyła zażalenie na to zarządzenie, wnosząc o uchylenie go jako bezzasadnego i bezpodstawnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skazana została wezwana zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Kaliszu z dnia 29 listopada 2022 r., do uzupełnienia braku formalnego złożonej kasacji, której treść można wywieść z pism procesowych złożonych w dniach 29 lipca 2022 r. (k. 376) oraz 11 października 2022 r. (k. 393). Zarządzenie to E. M. doręczono w dniu 15 grudnia 2022 r. Od następnego dnia zaczął biec dla niej termin do złożenia kasacji sporządzonej i podpisanej przez obrońcę z wyboru, będącego adwokatem lub radcą prawnym, jak tego wymaga ustawa (art. 526 § 2 k.p.k.). Skazana nie uzupełniła tego braku formalnego kasacji w wyznaczonym jej 30 dniowym terminie, toteż, zgodnie z treścią przekazanego jej pouczenia, zaskarżonym zarządzeniem słusznie odmówiono przyjęcia złożonej przez nią kasacji jako niespełniającej wymogów stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia. Skarżąca, będąc przekonana o swoich racjach, zdaje się nie rozumieć albo nie przyjmować do wiadomości znaczenia norm prawnych, na podstawie których V KZ 20/23 4 procedował Sąd Okręgowy w Kaliszu. Wyraża ponadto błędny pogląd, jakoby kasacja w sprawach karnych przysługiwała od każdego orzeczenia. Tymczasem, w obowiązującym w Polsce dwuinstancyjnym modelu postępowania karnego, kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia zarezerwowanym, co do zasady, dla spraw najpoważniejszych. Zgodnie bowiem z art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść strona może wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, chyba że w sprawie wystąpiła co najmniej jedna z bezwzględnych przyczyn odwoławczych, skatalogowanych w art. 439 § 1 k.p.k. Obrońca, wyznaczony w niniejszym postępowaniu, miał zatem ograniczone możliwości sporządzenia kasacji, bowiem sprowadzały się one do stwierdzenia zaistnienia w sprawie przesłanek wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., które w praktyce spotykane są rzadko i w tym przypadku również nie wystąpiły. Szersze uprawnienia do wniesienia kasacji od wyroku skazującego na karę grzywny mają jedynie podmioty szczególne, wymienione w art. 521 k.p.k., tj. Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Prawa Dziecka w sprawach, w których doszło do naruszenia praw dziecka. Skazana otrzymała gwarantowany przez państwo dostęp do fachowej pomocy prawnej ze strony obrońcy z urzędu, który prawidłowo wykonał swoją pracę. W tych okolicznościach to od niej zależało, czy mimo wszystko będzie dążyła do wniesienia kasacji korzystając ze wsparcia obrońcy z wyboru. Ze względu bowiem na stopień skomplikowania kasacji – konieczność zbadania, czy zachodzą jej przesłanki oraz prawidłowego sformułowania zarzutów – musi być ona sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ w wyznaczonym 30-dniowym terminie do Sądu Okręgowego w Kaliszu nie wpłynęła kasacja sporządzona w imieniu E. M. i podpisana przez adwokata albo radcę prawnego, zgodnie z treścią art. 530 § 2 w zw. z art. 120 § 2 k.p.k., Przewodniczący Wydziału III, działając z upoważnienia Prezesa Sądu Okręgowego w Kaliszu, odmówił przyjęcia osobiście sporządzonej przez nią kasacji. Działanie to było prawidłowe i miało pełne oparcie w obowiązujących przepisach prawa. V KZ 20/23 5 Nie dostrzegając podstaw do uwzględnienia przedmiotowego zażalenia, należało utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie, kosztami postępowania w tym przedmiocie, na podstawie art. 636 § 1 k.p.k., obciążając skarżącą. Dlatego Sąd Najwyższy, orzekł jak na wstępie. [ł.n]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 276 KKart. 523 § 2art. 120 § 1 KPKart. 81 § 2 KPKart. 526 § 2 KPKart. 120 § 2 KPKart. 530 § 2 KPKart. 523 § 2 KPKart. 439 § 1 KPKart. 521 KPKart. 530 § 2art. 636 § 1 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy