V KZ 20/24

V KZ 20/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie A. L. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 maja 2024 r. zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącej VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt VI Ka 390/23, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zarządzeniem Przewodniczącej VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Elblągu z dnia 13 marca 2024 r., sygn. akt VI Ka 390/23, odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Elblągu w dniu 29 lutego 2024 r. w sprawie VI K 390/23. Podstawą wydania tego zarządzenia było złożenie wniosku po terminie. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skazany, zarzucając mu: V KZ 20/24 2 „ 1. błędne uznanie, że wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu II instancji został złożony po terminie i tym samym wyklucza to nadanie mu merytorycznego biegu, choć ewidentnym jest, że nadałem przesyłkę pocztową zawierającą wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku w dniu 7 marca 2024 r. w ramach usługi cyfrowej oferowanej przez P. (czyli uprawnionego operatora), co winno skutkować przyjęciem mojego wniosku i dalszym procedowaniem w sprawie.” W konkluzji skazany wniósł o „zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez jego uchylenie i ostateczne przyjęcie wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku jako złożonego w terminie. ( …) a także o „1. dopuszczenie dowodu z załączonej faktury VAT na potwierdzenie uiszczenia zapłaty na rzecz P.SA za wykonanie cyfrowej usługi nadania przesyłki zawierającej mój wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku; 2. potwierdzenia numeru przesyłki dotyczącej korespondencji z wnioskiem o uzasadnienie wyroku - na fakt nadania przesyłki z wnioskiem o uzasadnienie 3. zwrócenie się P. SA o potwierdzenie realizacji przesyłki o wskazanym w załączeniu numerze przesyłki w dniu 07.03.2024 r. i ustalenie, kiedy i do jakiego adresata została ona skierowana”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie skazanego nie zasługiwało na uwzględnienie. Trzeba zauważyć, że zgodnie z treścią art. 422 § 1 k.p.k., zasadą jest, że termin zawity do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku dla każdego uprawnionego wynosi 7 dni, przy czym termin ten biegnie od daty ogłoszenia wyroku. Wyjątek stanowi art. 422 § 2a k.p.k., zgodnie z którym wymieniony termin biegnie od daty doręczenia oskarżonemu odpisu wyroku, jeżeli kumulatywnie są spełnione określone przesłanki, a mianowicie oskarżony jest pozbawiony wolności, ale nadto nie ma obrońcy i pomimo złożenia wniosku o doprowadzenia go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok, nie był obecny podczas jego ogłoszenia. W rozpoznawanej sprawie ten wyjątek nie zachodzi albowiem skazany nie był pozbawiony wolności. W tej sytuacji słusznie w zaskarżonym zarządzeniu uznano, że ostatnim dniem, w którym skazany mógł skutecznie złożyć wniosek o V KZ 20/24 3 uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego był dzień 7 marca 2024 r. Skazany co prawda tą datą opatrzył swój wniosek i w tym dniu (po godzinie 22 -iej) skorzystał z oferowanej przez pocztę usługi „Elektroniczny nadawca”, jednakże jak wynika z wydruku operatora P. „śledzenie przesyłek” (k. 485 - emonitoring.p.pl) do faktycznego nadania wniosku doszło w dniu następnym, tj. 8 marca 2024 r., a więc już po terminie. Nie budzi żadnych wątpliwości, że znaczenie dla zachowania terminu ma nie data sporządzernia pisma czy przygotowanie jego nadania (co nastąpiło w dniu 7 marca 2024 r godz. 22:36;04), ale w tym przypadku data nadania przesyłki w placówce pocztowej (art. 124 k.p.k.). Z adnotacji pocztowej wynika zaś bezspornie, że w tej usłudze pocztowej – z której skorzystał skazany – nadanie w placówce pocztowej nastąpiło dopiero w dniu 8 marca 2024 r., co czyni niezasadnym zarzuty skazanego. Zresztą wybrana przez skazanego forma usługi pocztowej generowała także oczywisty brak formaolny wniosku w postaci braku podpisu skazanego pod wnioskiem; to uchybienie nie ma jednak znaczenia skoro wniosek obarczony brakiem nadano w placówce pocztowej po terminie. Dodać trzeba, że 7 marca 2024 r. wypadał w czwartek, a zatem nie zaistniały okoliczności pozwalające na zachowanie terminu przy dokonaniu czynności w dniu następnym (art. 123 § 3 k.p.k.). Skoro skazany ustawowego terminu nie dochował zaskarżone zarządzenie nie jest obarczone żadnym błędem, co oznacza, iż nie ma podstaw do jego uchylenia czy zmiany. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [PGW] [ms] V KZ 20/24 4