V KZ 25/18

Sygn. akt V KZ 25/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 lipca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie R.Ś. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 lipca 2018 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 16 marca 2018 r., o odmowie przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 4 października 2017 r. R.Ś. złożył pismo będące jego osobistą kasacją od wyroku Sądu Apelacyjnego we W. z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II AKa …/17. Adwokat F.T. – wyznaczony z urzędu obrońca do ewentualnego sporządzenia i podpisania kasacji w imieniu skazanego, w wydanej na podstawie art. 84 § 3 k.p.k. w dniu 26 października 2017 r. opinii prawnej, poinformował Sąd Apelacyjny we W. o braku podstaw do wniesienia kasacji (opinia k. 5 - 6). W dniu 24 listopada 2017 r. (k. 16) skazanemu doręczono odpis tej opinii oraz informację, że w ciągu 30 dni liczonych od dnia następnego po dniu doręczenia przedmiotowego powiadomienia, kasację może wnieść ustanowiony przez skazanego obrońca z wyboru, a w razie nieusunięcia wskazanego braku 2 formalnego - Prezes Sądu (sędzia upoważniony) na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. odmówi przyjęcia pisma skazanego stanowiącego jego osobistą kasację (k. 8). Skazany tego braku nie usunął i kasacji sporządzonej oraz podpisanej przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru nie złożył. Natomiast w dniu 14 listopada 2017 r. do Sądu Apelacyjnego we W. wpłynął kolejny wniosek R.Ś. o wyznaczenie „nowego” obrońcy z urzędu celem sporządzenia i podpisania kasacji (k. 11), rozpoznany odmownie (zarządzenie z dnia 20 listopada 2017 r. - k. 15). W związku z tym Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego we W. zarządzeniem z dnia 16 marca 2018 r., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez skazanego R. Ś. w dniu 4 października 2017 r. (data wpływu 13 października 2017 r.), z uwagi na nie uzupełnienie braku formalnego sporządzonej osobiście kasacji we wskazanym terminie (k. 23). Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł R. Ś. nie formułując żadnych zarzutów, a jedynie wnosząc o „sprostowanie i wyjaśnienie sprawy”, a także „sumienne i rzetelne podejście do sprawy”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. U podstaw zaskarżonego zarządzenia legło ustalenie, że skazany nie uzupełnił braku formalnego osobistej kasacji poprzez sporządzenie jej i podpisanie przez ustanowionego przez siebie obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym, do czego został wezwany w piśmie z dnia 8 listopada 2017 r., po tym jak wyznaczony mu obrońca z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji. Skarżący tego ustalenia, skutkującego odmową przyjęcia kasacji, nie podważa. Domaga się tylko sumiennego i rzetelnego wyjaśnienia sprawy. W tym stanie rzeczy zauważyć należy, iż sprawa, w której skazany wystąpił z osobistą kasacją była przedmiotem rozpoznania sądów obu instancji. I tak, Sąd drugiej instancji odniósł się do wszystkich zarzutów apelacji, ujawnił na rozprawie pisma skazanego odnosząc się do ich treści i ostatecznie przyjął za własne ustalenia poczynione w sprawie przez Sąd pierwszej instancji. Równocześnie 3 zaznaczyć należy, że przedmiotowa sprawa była również przedmiotem analizy obrońcy skazanego z urzędu dla ewentualnego sporządzenia i podpisania kasacji w jego imieniu – adw. F.T., który – jak wskazano wyżej – nie stwierdził podstaw do jej wniesienia. Powyższe wskazuje na sumienne i rzetelne wyjaśnienie przedmiotowej sprawy. Na marginesie jedynie zauważyć należy, że jedynym sposobem skutecznego podważenia zaskarżonego zarządzenia byłoby wykazanie, iż zgodnie z wymogami prawa procesowego kasacja została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Skoro skazany tego nie uczynił, gdyż do chwili wydania zaskarżonego zarządzenia takie pismo procesowe nie zostało złożone, brak jest podstaw do zakwestionowania tego zarządzenia. Dlatego należało postanowić jak na wstępie. kc