V KZ 3/13

Sygn. akt V KZ 3/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie B. K. skazanej za popełnienie przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. i innych po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 29 stycznia 2013 r., zażalenia obrońcy skazanej, na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 10 grudnia 2012r., w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 9 października 2012r., na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. postanowił: uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Ś. w celu podjęcia dalszych czynności w związku z wniesieniem kasacji. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanej B. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 9 października 2012 r., wskazując, że ten środek zaskarżenia jest niedopuszczalny z mocy prawa, gdyż skarżący naruszył zakaz wnoszenia kasacji wyłącznie z powodu niewspółmierności kary. Zarządzenie to zaskarżył obrońca skazanej podnosząc, doszło do rozszerzającej wykładni art. 530 § 1 k.p.k., gdyż kasacja wniesiona przez niego wskazuje na naruszenie prawa materialnego, a to art. 54 § 1 k.k. określającego dyrektywy wymiaru kary, a nie z uwagi na niewspółmierność kary orzeczonej wobec skazanej. 2 Zażalenie obrońcy skazanej jest zasadne. Treść zarzutu zawartego w kasacji wskazuje, że kasacja została oparta na jednym z powodów wymienionych w art. 523 § 1 k.p.k. Brak było więc przesłanki do podjęcia decyzji w trybie określonym w art. 530 § 2 k.p.k. Rozstrzygnięcie kwestii, czy zarzut rażącego naruszenia prawa materialnego i wpływu ewentualnej obrazy art. 54 § 1 k.k. na treść orzeczenia jest trafny, czy też ma jedynie charakter pozorny, podlega bowiem wyłącznie w merytorycznym postępowaniu kasacyjnym. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.