V KZ 33/20

Sygn. akt V KZ 33/20 POSTANOWIENIE Dnia 1 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 1 września 2020 r., zażalenia skazanego A. D. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 17 lipca 2020 r., sygn. akt II AKo (…), o odmowie przyjęcia zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 czerwca 2020 r., o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Złożone przez skazanego A. D. zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 122 § 2 k.p.k. terminy do wnoszenia środków zaskarżenia są terminami zawitymi. Takim zatem terminem jest termin do złożenia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Przepis art. 123 k.p.k. określa zasady obliczania terminów zawitych. Zgodnie z tym przepisem do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin – w realiach niniejszej sprawy jest to 29 czerwca 2020 r. ( dzień w którym skazany pokwitował otrzymanie odpisu zarządzenia z dnia 25 czerwca 2020 r. ). W tej sytuacji bieg siedmiodniowego terminu do złożenia zażalenia kończył się z dniem 6 lipca 2020 r. Poza sporem jest, że skazany A. D. zażalenie złożył w dniu 7 lipca 2020 r. ( 2 adnotacja na kopercie ). Wbrew poglądowi z zażalenia, zasadnie zatem Przewodniczący II Wydziału Karnego zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 lipca 2020 r., odmówił przyjęcia zażalenia skazanego, jako złożonego po upływie zawitego siedmiodniowego terminu, gdyż przepis art. 429 § 1 k.p.k. nakazuje takie postąpienie. Na marginesie należy zauważyć, że w niniejszym postępowaniu zażaleniowym Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do rozstrzygania odnośnie prawidłowości postępowania w którym doszło do skazania A. D., a do tego w istocie zmierzają w większości wywody z zażalenia. Kierując się przedstawionym motywami Sąd Najwyższy postanowił zatem jak na wstępie.