V KZ 36/15
PostanowienieIzba Karna2015-09-03
Skład orzekający: Jacek Sobczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wznowienie postępowania, złożony przez skazanego osobiście (nie przez prokuratora), powinien zostać odrzucony jako obarczony brakiem formalnym, jeśli nie został sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Stwierdzono, że zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k., wniosek o wznowienie postępowania, jeśli nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Wniosek skazanego, złożony osobiście, dotknięty był tym brakiem formalnym, co skutkowało odmową jego przyjęcia, mimo wezwania do uzupełnienia.Stan faktyczny
Skazany złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem. Zarządzeniem sądu pierwszej instancji odmówiono przyjęcia wniosku z powodu braku formalnego, polegającego na tym, że wniosek nie został sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Skazany złożył zażalenie na to zarządzenie. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie, uznając je za bezzasadne.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V KZ 36/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak w sprawie A. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 września 2015 r., zażalenia skazanego na zarządzenie uprawnionego Sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt II AKo 55/15, odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 17 stycznia 2014r., sygn. akt II K 509/13 oraz Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 maja 2014r., sygn. akt IV Ka 124/14 na podstawie art. 437 § 1 kpk p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Skazany A.M. złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt II K 509/13 oraz Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt IV Ka 124/14. Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówiono skazanemu przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jako obarczonego brakiem formalnym (art. 545 § 2 k.p.k.). Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany, nie zgadzając się z jego treścią.
2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie skazanego nie jest zasadne, a podniesione w nim argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Analiza akt sprawy dokonana w kontekście podejmowanych w sprawie w czynności potwierdziła prawidłowość wydanej w odniesieniu do wniosku A.M. decyzji. Zaskarżone zarządzenie – niezależnie od ponoszonych w zażaleniu argumentów – wolne jest od jakichkolwiek uchybień. Z treści art. 545 § 2 k.p.k. jednoznacznie wynika, że „wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego”. Słusznie zatem uznano, że osobisty wniosek skazanego o wznowienie postępowania dotknięty jest brakiem formalnym, co skutkować musiało odmową jego przyjęcia. Zauważyć należy, że umożliwiono skazanemu skorzystanie z pomocy prawnej wyznaczonego obrońcy z urzędu obrońcy (k. 69), który po przeprowadzonej analizie akt sprawy pod kątem wystąpienia podstaw wznowieniowych, wydał opinię o braku podstaw do sporządzenia i popisania wniosku o wznowienie postępowania w stosunku do tego skazanego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia 17 stycznia 2014 r., sygn. akt II K 509/13 oraz Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt IV Ka 124/14 (k. 75 i n.) A.M. zarządzeniem z dnia 28 maja 2015 r. (k. 95) został wezwany do uzupełnienia barku formalnego wniosku w terminie 7 dni poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata z wyboru pod rygorem odmowy jego przyjęcia. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru skazany otrzymał treść tego zarządzenia w dniu 3 czerwca 2015 r. (k.100). Termin zaś uzupełnienia braku mijał 10 czerwca 2015 r. Skoro braku formalnego skazany nie uzupełnił do tego czasu, to prawidłowo odmówiono zaskarżonym zarządzeniem przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z przyczyn formalnych. Nadmienić jedynie należy, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem skazany może to uczynić
3 w przyszłości po zebraniu odpowiednich środków finansowych i zleceniu sporządzenia wniosku ustanowionemu przez siebie adwokatowi. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. l.n
Powiązane orzeczenia
- III KO 84/16 2017-06-07Czy wniosek o wznowienie postępowania, sporządzony przez skazanego osobiście, może być przyjęty do merytorycznego rozpoznania, jeśli nie został sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego, mimo wezwania do…
- V KZ 30/19 2019-07-25Czy wniosek o wznowienie postępowania, który nie został sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego, może zostać odrzucony z powodu braku formalnego, jeśli skazany nie uzupełni tego braku pomimo wezwania?
- II KO 64/13 2014-03-12Czy wniosek o wznowienie postępowania karnego, który nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego pod rygorem odmowy jego przyjęcia?
- IV KZ 41/14 2014-07-30Czy wniosek o wznowienie postępowania, sporządzony osobiście przez skazanego i niepodpisany przez adwokata lub radcę prawnego, może zostać przyjęty przez sąd?
- II KZ 16/14 2014-05-07Czy wniosek o wznowienie postępowania, który nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego, aby mógł zostać przyjęty przez sąd?
Powołane przepisy
art. 437 § 1 kpkart. 530 § 2 KPKart. 545 § 1 KPKart. 545 § 2 KPK§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy