V KZ 43/17

Sygn. akt V KZ 43/17 POSTANOWIENIE Dnia 26 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie A. N. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 października 2017 r., na posiedzeniu w przedmiocie zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego IV Wydziału Karnego - Odwoławczego Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt IV WKK […], o odmowie przyjęcia kasacji postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej IV Wydziału Karnego – Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. z dnia 17 lipca 2017 r., sygn. akt IV WKK […], odmówiono przyjęcia kasacji obrońcy skazanego A. N., adw. M. M., od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. IV Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w M. z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt II K […]. Odmowę uzasadniono tym, że kasacja została wniesiona po terminie, zaś wniosek obrońcy o przywrócenie terminu nie został uwzględniony. Na zarządzenie to zażalił się obrońca skazanego, podnosząc w zażaleniu, że odmowa przywrócenia skazanemu terminu do wniesienia kasacji była niezasadna, gdyż niedochowanie terminu wyniknęło z przyczyn leżących po stronie poprzedniej obrońcy, która nie poinformowała skazanego o zapadłym wyroku odwoławczym, skutkiem czego uniemożliwiono mu wniesienie kasacji w 2 ustawowym terminie. Konkludując, obrońca skazanego o zmianę zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie kasacji. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jest poza sporem, że adw. K. O., pełniąca funkcję obrońcy w postępowaniu odwoławczym, złożyła w terminie wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w terminie, co więcej, wyrok z uzasadnieniem został jej doręczony 13 stycznia 2017 r., co otworzyło termin do wniesienia kasacji. Niesporne jest też, że kasacja sporządzona w sprawie przez adw. M. M., aktualnego obrońcę skazanego, została wniesiona (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu) dopiero 16 marca 2017 r., czyli po upływie terminu określonego w art. 524 k.p.k. Zasadniczym zarzutem podnoszonym przez skarżącego jest – zgodnie z art. 528 § 2 w zw. z art. 447 § 4 k.p.k. – bezzasadność odmowy przywrócenia skazanemu terminu do wniesienia kasacji, którą orzeczono postanowieniem z dnia 8 maja 2017 r. Niemniej, w ocenie Sądu Najwyższego, Sąd Okręgowy miał uzasadnione powody by odmówić wnioskowi obrońcy o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, gdyż uchybienie terminowi z art. 524 § 1 k.p.k. w niniejszej sprawie nie nastąpiło z przyczyn od skazanego niezależnych. I tak, powtórzyć należy za Sądem Okręgowym, że skazany opuszczając kraj nie wskazał pełnomocnika do doręczeń, skutkiem czego mimo skutecznego w świetle przepisów k.p.k. zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej, nie wiedział o terminie jej przeprowadzenia. Trafnie zauważył Sąd Okręgowy, że gdyby skazany wykazał minimum dbałości o swoje sprawy, kontaktowałby się z obrońcą dla zasięgnięcia wiedzy o terminie rozprawy odwoławczej i zapadłych tam rozstrzygnięciach. Takiej staranności skazany nie wykazał. Należytą staranność wykazała natomiast adw. K. O., która złożyła w terminie wniosek o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego, otwierając skazanemu drogę do wniesienia kasacji, której – co należy podkreślić – nie miała obowiązku wywodzić. Trzeba jednak zaznaczyć, że dla oceny zasadności zaskarżonego zarządzenia, kluczowa jest w ocenie Sądu Najwyższego okoliczność wynikająca 3 z korespondencji e-mailowej skazanego do adw. K. O., datowanej na 8 marca 2017 r., a przedłożonej jako załącznik do pisma tejże z dnia 18 sierpnia 2017 r. Z treści tej korespondencji wynika jednoznacznie, że skazany najpóźniej w dniu 8 marca 2017 r. posiadał wiedzę o zapadnięciu wyroku Sądu odwoławczego i upływie terminu do wniesienia kasacji. Tezę o tym, że skazany dowiedział się o wydaniu wyroku Sądu odwoławczego wcześniej niż – jak twierdzi obecny obrońca, adw. M. M. – w dniu 9 marca 2017 r., potwierdza też data udzielenia temu ostatniemu upoważnienia do obrony, w szczególności do sporządzenia kasacji, tj. 25 lutego 2017 r. Zdaniem Sądu Najwyższego udzielenie upoważnienia do wniesienia kasacji innemu adwokatowi niż dotychczas prowadzący sprawę, bez posiadania wiedzy o tym, że zapadł już wyrok Sądu odwoławczego, jest zachowaniem sprzecznym z doświadczeniem życiowym i jako takie wydaje się nieprawdopodobne. Konkludując, zebrane w sprawie informacje uzasadniają wniosek, że skazany dowiedział się o wydaniu wyroku Sądu odwoławczego wcześniej niż 9 marca 2017 r. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu, wniesiony przez obrońcę 16 marca 2017 r., został złożony po upływie określonego w art. 126 § 1 k.p.k. 7-dniowego terminu zawitego, biegnącego od ustania przeszkody uniemożliwiającej zachowanie terminu do wniesienia kasacji. Wniosek o przywrócenie terminu był więc w ogóle niedopuszczalny, co definitywnie zamknęło drogę do wniesienia kasacji. W takim stanie rzeczy, podniesione w zażaleniu zarzuty dotyczące jawią się jako chybione, a zażalenie na odmowę przyjęcia kasacji – jako bezzasadne. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji. aw