V KZ 57/16

Sygn. akt V KZ 57/16 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie skazanego T. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 listopada 2016 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 września 2016 r. sygn. akt II AKo (…) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania na podstawie art. 530 § 3 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 27 września 2016 r. Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) odmówił przyjęcia do rozpoznania wniosku T. J. o wznowienie postępowania w sprawie III K (…) Sądu Rejonowego w P., zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. sygn. akt IV Ka (…). Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania było nieuzupełnienie przez skazanego w ustawowym terminie, braku formalnego polegającego na sporządzeniu i podpisaniu wniosku przez adwokata (art. 545 § 2 k.p.k.) - w sytuacji, gdy wyznaczony uprzednio obrońca z urzędu adw. J. P. poinformował, iż nie stwierdził podstaw do wystąpienia z wnioskiem (k. 543-545). 2 Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł skazany kwestionując swoje sprawstwo, podnosząc fakt dysponowania dowodami potwierdzającymi jego niewinność, a nadto podkreślił też brak kontaktu z wyznaczonym obrońcą z urzędu. Wskazując na powyższe skazany wniósł o przesłuchanie go i wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Skoro skazany skorzystał z pomocy obrońcy z urzędu, a ten nie stwierdził podstaw do wznowienia postępowania, to wniosek o wznowienie postępowania może być procedowany tylko wówczas, gdy sporządzi go adwokat lub radca prawny. Nie jest jednak możliwe wyznaczanie dla skazanego kolejnego obrońcy z urzędu, tylko dlatego, iż ten, który został już wyznaczony, nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania. Prawo do pomocy w ramach tzw. prawa ubogiego nie może być rozumiane jako wyznaczanie „bez końca” kolejnych adwokatów, tylko dlatego, iż poprzedni nie znaleźli podstaw do wykonania tej czynności procesowej, której od nich oczekuje skazany. Prawo do „bezpłatnej” pomocy dla skazanego w zakresie dostępu do adwokata wygasło po tym, jak wyznaczony adwokat z urzędu nie znalazł podstaw do wznowienia postępowania, a przypomnieć należy, że ma on dokonać oceny prawnej istnienia podstaw do wznowienia postępowania, a nie spełniać oczekiwania skazanego. Skoro zatem skazany został wezwany do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania, a w zakreślonym terminie tego nie uczynił, to konieczne stało się wydanie zaskarżonego zarządzenia. Wobec faktu, że jest ono zgodne z przepisami prawa należało orzec jak w postanowieniu.