V KZ 7/15

Sygn. akt V KZ 7/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 marca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie A. B. oskarżonego z art. 286 § 1 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 marca 2015 r., zażalenia oskarżonego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt II AKo [...], p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z dnia 27 listopada 2014 r. nie stwierdził podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w Ś. sygn. akt II K […] dot. osk. A. B. Zażalenie na to postanowienie wniósł osk. A. B.. Zarządzeniem z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt II AKo […] przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił przyjęcia tego zażalenia. Tym samym zarządzeniem odmówiono także przyjęcia osobistego wniosku oskarżonego o wznowienie postępowania w w/w sprawie Sądu Rejonowego w Ś. oraz wniosku obrońcy oskarżonego o wznowienie przedmiotowego postępowania. Wszystkie te decyzje przewodniczącego wydziału Sądu Apelacyjnego w [...] zaskarżył osk. A.B., domagając się ich uchylenia. Sąd Najwyższy zważył co następuje. 2 Zażalenie osk. A. B. nie okazało się zasadne, a zawarty w nim wniosek – nie mógł zostać uwzględniony. Podstawy merytoryczne i warunki formalne wznowienia postępowania karnego są określone w ustawie procesowej i ich przestrzeganie jest obowiązkiem wszystkich organów. Jednym z takich wymagań formalnych jest ograniczenie możliwości występowania z wnioskiem o wznowienie postępowania do osób posiadających status zawodowy wskazany w ustawie procesowej. Z tego też względu w pełni zasadna była odmowa przyjęcia osobistego wniosku osk. A. B. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w Ś. sygn. akt II K […]. Nie ulega też wątpliwości trafność decyzji odmawiającej przyjęcia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 27 listopada 2014 r., w którym nie stwierdzono podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w w/w sprawie. Rozstrzygnięcie tego rodzaju nie należy bowiem do kręgu orzeczeń podlegających zaskarżeniu w tym trybie wymienionych w art. 547 § 1 k.p.k. Natomiast wniosek obrońcy osk. A. B. o wznowienie postępowania w tejże sprawie, był dotknięty brakiem formalnym w postaci zaniechania określenia podstawy prawnej i wskazania przesłanki mającej uzasadniać wznowienie postępowania należącej do kręgu podstaw wznowienia przewidzianych w obowiązującej procedurze karnej. Pomimo stosownego wezwania autora wniosku do jego uzupełnienia, brak ten nie został dotychczas usunięty, co musiało doprowadzić do odmowy jego przyjęcia. Żadna z tych okoliczności, które legły u podstaw zaskarżonego zarządzenia i zdeterminowały jego treść, nie została skutecznie podważona przez autora zażalenia. Wywody zaprezentowane w zażaleniu odnoszą się bowiem do kwestii związanych z wcześniejszym działaniem obrońcy z urzędu, a także potencjalnego znaczenia rozstrzygnięcia mającego nastąpić w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Ocena hipotetycznego oddziaływania tej ostatniej okoliczności z punktu widzenia postępowania o wznowienie w zakończonej sprawie karnej, będzie jednak możliwa dopiero wtedy, gdy znana będzie ewentualna treść tego orzeczenia. 3 Nie wykazano również, aby kwestionowane obecnie zarządzenie przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], naruszało powołane przez skarżącego przepisy proceduralne. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu.