VI KO 19/60

SentencjaOrzeczenie nietezowane S.N. w sprawie Teresy D., oskarżonej z art. 226 k.k., po rozpoznaniu kwestii prawnej, przekazanej do rozstrzygnięcia S.N. w powiększonym składzie postanowieniem S.N. w składzie zwykłym z dnia 2 kwietnia 1960 r. III K. 66/60:"Czy sędzia sądu powiatowego, przeniesiony, delegowany lub powołany na stanowisko sędziego sądu wojewódzkiego decyzją Ministra Sprawiedliwości, działającego na mocy art. 10 lit. a dekretu z dnia 14 maja 1946 (Dz. U. z 1946 r. Nr 22, poz. 139) w brzmieniu dekretu z dnia 21 września 1950 r. (Dz. U. z 1950 r. Nr 44, poz. 403), może przewodniczyć na rozprawie prowadzonej przed sądem wojewódzkim w I instancji z udziałem ławników?"uchwalił:udzielić odpowiedzi pozytywnej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 1 ust. 1 dekretu z dnia 14 maja 1946 r. o tymczasowym unormowaniu stosunku służbowego funkcjonariuszów państwowych (Dz. U. z 1946 r. Nr 22, poz. 139) zalicza m.in. sędziów do funkcjonariuszów państwowych, zastrzegając jednak, że stosunek służbowy i zasady przeszeregowania sędziów mają być w dalszym ciągu regulowane przez dawne przepisy, a więc przez przepisy pr. o u.s.p. - o ile poszczególne przepisy dekretu z 14 maja 1946 r. nie stanowią inaczej (art. 2).Jednym z takich przepisów, regulującym na okres przejściowy odmiennie od pr. o u.s.p. kwestię przenoszenia sędziów o określonym stanowisku służbowym na inne stanowisko sędziowskie, jest przepis art. 10 pkt a dekretu z dnia 14 maja 1946 r., dający w tym kierunku prerogatywy Ministrowi Sprawiedliwości jako władzy naczelnej.Zatem jeśli chodzi o orzekanie w określonym sądzie, a w szczególności o przewodnictwo w rozprawach, toczących się przed sądem wojewódzkim z udziałem ławników, nie ma różnicy pomiędzy sędziami tego sądu, zajmującymi stanowiska z nominacji w trybie art. 60 pr. o u.s.p., a sędziami, powołanymi na podobne stanowiska w oparciu o przepis art. a 10 lit. a wspomnianego dekretu.Okoliczność, że sędzia określonego sądu został "delegowany" przez Ministra Sprawiedliwości do pełnienia obowiązków sędziego innego sądu, choćby wyższego, nie ma istotnego znaczenia prawnego w przypadku, jeżeli pismo Ministra wskazuje na przepis art. 10 lit. a dekretu z dnia 14 maja 1946 r. jako na podstawę tej "delegacji".