VI KZ 13/12

Sygn. akt VI KZ 13/12 POSTANOWIENIE Dnia 29 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie K. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 maja 2013 r. na skutek zażalenia K. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Radców Prawnych z dnia 6 czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania dyscyplinarnego p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE K. S. złożyła wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem Wyższego Sądu Dyscyplinarnego w W. z dnia 5 września 2007 r. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. Przewodniczący Wyższego Sądu Dyscyplinarnego wezwał do usunięcia braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku przez obrońcę/pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym w terminie 7 dni. Wobec nieuzupełnienia braku zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2011 r. odmówiono przyjęcia wniosku. Na to zarządzenie zażalenie wniosła wnioskodawczyni żądając jego uchylenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien zostać sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k. w zw. z art. 741 ustawy z dnia 6 lipca 1982 2 r. o radcach prawnych). Dlatego też zasadnie wezwano wnioskodawczynię do jego uzupełnienia, a z uwagi na nieusunięcie tego braku, odmówiono przyjęcia. W zażaleniu wskazano, że podstawą wznowienia postępowania jest art. 540 § 2 k.p.k., który zdaniem skarżącej zobowiązuje do wznowienia z urzędu, a więc zbędne jest ustanowienie obrońcy do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Nie jest to pogląd trafny. Wznowienie postępowania w oparciu o wskazaną podstawę następuje wyłącznie na wniosek. Natomiast wznowienie postępowania z urzędu może nastąpić w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k. (art. 542 § 3 k.p.k.). Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.