VI KZP 17/68

UchwałaIzba Karna1968-05-14

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pielęgniarka zatrudniona w ambulatorium, wykonując swoje czynności, korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w art. 133 § 1 k.k.?
Ratio decidendi
Pielęgniarka zatrudniona w ambulatorium, wykonując czynności pielęgniarskie, nie korzysta z ochrony prawnej przewidzianej w art. 133 § 1 k.k., chyba że powierzono jej czynności z zakresu administracji, co nadaje jej charakter funkcjonariusza. Samo wykonywanie czynności pielęgniarskich, zgodnie z ustawą o pielęgniarstwie, nie przesądza o urzędniczym charakterze osoby je wykonującej.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpatrywał zagadnienie prawne dotyczące ochrony prawnej pielęgniarki zatrudnionej w ambulatorium. Kluczowe było ustalenie, czy pielęgniarka wykonująca swoje obowiązki podlega ochronie przewidzianej w art. 133 § 1 k.k. Analizie podlegały przepisy dotyczące praktyki pielęgniarskiej oraz statusu funkcjonariuszy zakładów leczniczych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi na postawione zagadnienie prawne.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski.Sędziowie: M. Budzianowski (współsprawozdawca), Z. Chełmicki, T. Gdowski (sprawozdawca), L. Jax, Z. Nyczaj, M. Paluch.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jerzego S., oskarżonego z art. 133 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 1 k.k., po rozpoznaniu przedstawionego do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez skład zwykły Sądu Najwyższego postanowieniem z dnia 1 lutego 1968 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy pielęgniarka zatrudniona w ambulatorium korzysta podczas wykonywania swych czynności z ochrony prawnej przewidzianej w art. 133 § 1 k.k.?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k.uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW myśl art. 1 ustawy z dnia 21 lutego 1935 r. o (pielęgniarstwie (Dz. U. Nr 27, poz. 199) przez praktykę pielęgniarską rozumie się zawodowe wykonywanie następujących czynności:a)pielęgnowanie chorych w zakładach leczniczych i w domach prywatnych,b)wykonywanie zleceń lekarza przy chorych;c)pracę w zakładach leczniczych, instytucjach zapobiegawczych, zakładach opiekuńczych, instytucjach społecznych, szkołach, zakładach przemysłowych oraz domach prywatnych w zakresie szerzenia higieny ogólnej i osobistej, zwalczania epidemii oraz zapobiegania chorobom.Spełnienie wymienionych czynności jest wykonywaniem zawodu i samo przez się nie decyduje o urzędniczym charakterze osoby wykonującej te czynności.Dlatego też do pielęgniarek nie odnosi się przepis art. 21 ust. 3 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 22 marca 1928 r. o zakładach leczniczych (Dz. U. Nr 38, poz. 382 z późniejszymi zmianami) stanowiący, że funkcjonariusze szpitali publicznych podlegają odpowiedzialności karnej i korzystają z opieki prawa na równi z urzędnikami publicznymi. Dopiero powierzenie pielęgniarce czynności z zakresu administracji nadaje jej charakter funkcjonariusza i sprawia, że korzysta ona w myśl art. 21 ust. 3 cytowanego rozporządzenia z dnia 21 marca 1928 r. z ochrony prawnej na równi z urzędnikami.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 133 § 1 KKart. 60 § 1 KKart. 390 § 1 KPKart. 390 KPKart. 1art. 21 ust. 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.