VI KZP 35/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Paluch (sprawozdawca). Sędziowie: M. Budzianowski, A. Pyszkowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz. SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Romana K. i innych, oskarżonych z art. 199 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Koszalinie postanowieniem z dnia 26 lutego 1971 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: "Czy odłowienie i przywłaszczenie sobie większej ilości ryb (62 kg węgorzy) w sposób niedozwolony za pomocą sznurka z hakami metalowymi w wodach nie zamkniętych, w warunkach posiadania przez sprawców uprawnień do wędkowania, stanowi przestępstwo z art. 199, 203 k.k. lub wykroczenie z art. 80-85 ustawy z dnia 7 marca 1932 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 35, poz. 357), czy też, wobec braku w kodeksie karnym odpowiednika art. 270 k.k. z 1932 r., czyny tego rodzaju są bezkarne?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneUstawa z dnia 7 marca 1932 r. o rybołówstwie (Dz. U. Nr 35, poz. 357 ze zmianami z dnia 28 grudnia 1934 r. - Dz. U. Nr 110, poz. 976) reguluje zagadnienie rybołówstwa ze względu na porządek publiczny, ustala bowiem zasady ochrony rybołówstwa, nadzoru nad jego wykonaniem, ochrony ryb pod względem rodzaju, gatunku, wielkości, okresu tarła itp. Ustawa ta nie reguluje jednak zagadnienia rybołówstwa od strony ochrony mienia społecznego.Artykuł 7 cytowanej ustawy przewiduje, że rybołówstwo jest niepodzielnie związane z prawem własności wody i prawo na wodach nie zamkniętych (otwartych) należy do Państwa. Zestawienie treści art. 7 ustawy o rybołówstwie z ogólną zasadą wyrażoną w prawie wodnym z dnia 30 maja 1962 r. (Dz. U. Nr 34, poz. 158), że wody śródlądowe stanowią własność Państwa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 1 tego prawa), prowadzi do wniosku, że rybołówstwo na wodach nie zamkniętych należy wyłącznie do Państwa, ryby zaś znajdujące się w tych wodach stanowią mienie społeczne, a połów ich wymaga specjalnego zezwolenia.Zezwolenie takie przewidują przepisy art. 29, 36 i 47 ustawy z dnia 7 marca 1932 r. o rybołówstwie i upoważniają właściciela lub dzierżawcę obwodu rybackiego do wydawania kart na wykonywanie sportowego połowu ryb na wędkę.Co należy rozumieć przez "sportowy połów ryb na wędkę", wyjaśniają zarządzenia Ministra Rolnictwa z dnia 30 marca 1953 r. w sprawie użytkowania i zagospodarowywania obwodów rybackich rzecznych (Pr. r/1-6/5/53) i z dnia 10 kwietnia 1959 r. (P.G.Ryb. I-39/59) w sprawie wykonywania sportu wędkarskiego na wodach użytkowanych przez państwowe gospodarstwa rybackie podległe Ministrowi Rolnictwa.Osoba uprawniona do sportowego połowu ryb na wędkę ma prawo do zawłaszczania ryb złowionych w ramach udzielanego jej zezwolenia. Przekroczenie uprawnień wynikających z takiego zezwolenia, jak również połów ryb bez zezwolenia stanowi zagarnięcie mienia społecznego.