VII KZP 2/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia R. Młynkiewicz. Sędziowie: S. Fornalik, W. Żebrowski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Ferenc.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława K., oskarżonego z art. 145 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Kielcach postanowieniem z dnia 25 lutego 1976 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Jaka jest górna granica ustawowego zagrożenia kary ograniczenia wolności w wypadku stosowania tej kary na podstawie przepisu art. 54 § 1 k.k.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 54 § 1 k.k. tylko w stosunku do kary pozbawienia wolności określa jej granice (dolne zagrożenie ustawowe nie wyższe niż 3 miesiące i przewidywany sędziowski wymiar kary nie surowszy od 6 miesięcy), pozwalające na orzeczenie zamiast niej kary ograniczenia wolności.W stosunku natomiast do kary ograniczenia wolności art. 54 § 1 k.k. nie zawiera żadnych ograniczeń co do jej granic.W związku z tym, że kara ograniczenia wolności trwa najmniej 3 miesiące, a najwyżej 2 lata (art. 33 § 1 k.k.), i przepis art. 54 § 1 k.k. nie stanowi w tym względzie inaczej - przyjąć należy, że w wypadku orzekania tej kary na podstawie tego przepisu wymierza się ją w tych właśnie granicach.Stanowiska tego nie podważa unormowanie zawarte w art. 84 § 2 k.k., według którego zastępczą karę pozbawienia wolności zamiast kary ograniczenia wolności określa się w relacji: miesiąc ograniczenia wolności odpowiada miesiącowi pozbawienia wolności, co oznacza, że w razie uchylania się skazanego od wykonywania kary ograniczenia wolności może on odbyć więcej niż 6 miesięcy zastępczej kary pozbawienia wolności.Unormowanie takie wyraża dążenie do tego, aby skazany na karę ograniczenia wolności (także w wypadku zastosowania art. 54 § 1 k.k.) odbył tę właśnie karę, a nie zastępczą karę pozbawienia wolności (albo zastępczą karę grzywny).Dodać przy tym należy, że zastępcza kara pozbawienia wolności - przewidziana w art. 84 § 2 k.k. - nie może przekroczyć górnej granicy kary pozbawienia wolności przewidzianej za dane przestępstwo (por. art. 256 § 1 k.k.).