VII KZP 23/78

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Żebrowski (sprawozdawca). Sędziowie: R. Młynkiewicz, T. Rybicki.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Romualda J., oskarżonego z art. 215 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Radomiu postanowieniem z dnia 10 maja 1978 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy obowiązek uchylenia orzeczenia o zastosowaniu amnestii przewidziany w art. 10 ust. 1 dekretu z dnia 19 lipca 1977 r. o amnestii (Dz. U. Nr 24, poz. 102) dotyczy sprawcy, który po dniu wejścia w życie tego dekretu, lecz nie później niż w dniu uprawomocnienia się orzeczenia o zastosowaniu wobec niego amnestii, popełnił nowe umyślne przestępstwo, za które wymierzono mu karę pozbawienia wolności?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW sprawie, w której wyłoniło się niniejsze zagadnienie prawne, postanowienie o zastosowaniu amnestii wydano w dniu 4 sierpnia 1977 r., następnie zaś okazało sią, że w dniu 2 sierpnia 1977 r. sprawca popełnił nowe umyślne przestępstwo, za które orzeczono karę pozbawienia wolności.Z treści postanowienia, a zwłaszcza z jego motywów wynika, że Sąd Wojewódzki dąży w istocie do wyjaśnienia treści użytego w art. 10 ust. 1 dekretu o amnestii z dnia 19 lipca 1977 r. (Dz. U. Nr 24, poz. 102) określenia: "sprawca (...), który skorzystał z amnestii." W szczególności zaś chodzi o wyjaśnienie, czy osoba taką jest jednyie sprawca, co do którego zapadło już orzeczenie o zastosowaniu amnestii, czy również ten, wobec którego orzeczenie o zastosowaniu amnestii wydano po popełnieniu nowego umyślnego przestępstwa, za które orzeczono karę pozbawienia wolności.Uzasadnienie prawnePrzechodząc do rozważenia tak pojmowanego zagadnienia prawnego, stwierdzić należy, co następuje:Przepis art. 10 ust. 1 dekretu z dnia 19 lipca 1977 r. o amnestii ustala obowiązek uchylenia orzeczenia o zastosowaniu amnestii w wypadku, gdy sprawca przestępstwa, a w tym i skarbowego, który skorzystał z amnestii, popełni w ciągu 3 lat od dnia wejścia w życie cytowanego dekretu nowe umyślne przestępstwo, za które orzeczono karę pozbawienia wolności. Z treści powołanego przepisu wynika, żep rzewidziane w nim uchylenie orzeczenia o zastosowaniu amnestii dotyczy tylko takiego sprawcy, który popełnił wymienione w tym przepisie nowe przestępstwo po skorzystaniu z amnestii. Oznacza to z kolei, że przez sprawcę który skorzystał z amnestii, rozumieć należy tylko osobę, wobec której właściwy organ orzekł o zastosowaniu amnestii.Odmienne rozumienie tego zagadnienia byłoby nie tylko sprzeczne z zastosowaną wyżej wykładnią gramatyczną, ale także z ustawowym celem unormowania zawartego w art. 10 ust. 1 dekretu, tj. powstrzymywania osób, wobec których zastosowano amnestię, od (pojmowanego szeroko) powrotu do przestępstwa. Jednym bowiem z istotniejszych motywów dekretu z dnia 19 lipca 1977 r. o amnestii jest złożenie, że orzeczenie o zastosowaniu przewidzianego w nim dobrodziejstwa skłoni sprawcę do przyjęcia pozytywnej postawy obywatelskiej, przejawiającej się zwłaszcza w poszanowaniu dóbr chronionych przez prawo. O tym zaś, czy cel ten został osiągnięty, nie można mówić już przed zastosowaniem wobec sprawcy amnestii.Tak więc przewidziane w art. 10 ust. 1 cyt. dekretu uchylenie orzeczenia o zastosowaniu amnestii następuje wtedy, gdy owe umyślne przestępstwo, za które orzeczono karę pozbawienia wolności, zostało popełnione po wydaniu przez właściwy organ orzeczenia o zastosowaniu amnestii.