I NO 11/19

Sygn. akt I NO 11/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący) SSN Marek Dobrowolski (sprawozdawca) SSN Mirosław Sadowski w sprawie z odwołania D. P. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr […] z dnia 21 września 2018 r. w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na pięć z sześciu stanowisk sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w C., ogłoszonych w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 274, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 marca 2019 r., 1. odracza posiedzenie do czasu ustosunkowania się przez Krajową Radę Sądownictwa do wniosku Odwołującego się z dnia 14 marca 2019 r. o odroczenie posiedzenia Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie; 2. wyznacza Krajowej Radzie Sądownictwa tygodniowy termin na zajęcie stanowiska odnośnie wniosku Odwołującego się o odroczenie posiedzenia; 3. nowy termin posiedzenia postanawia wyznaczyć z urzędu po upływie terminu określonego w pkt. 2. UZASADNIENIE W dniu 21 września 2018 r. Krajowa Rada Sądownictwa podjęła uchwałę nr […] w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na pięć z sześciu stanowisk sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym 2 w C., ogłoszonych w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 274. Od powyższej uchwały Krajowej Rady Sądownictwa odwołanie do Sądu Najwyższego w dniu 3 grudnia 2018 r. wniósł Sędzia Sądu Rejonowego D. P. formułując wobec ww. uchwały szereg zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego oraz domagając się jej uchylenia w całości i przekazania sprawy Krajowej Radzie Sądownictwa do ponownego rozpoznania. Odwołujący się sformułował także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. W dniu 11 marca 2019 r. Sąd Najwyższy odrzucił powyższy wniosek, wskazując, iż jest on niedopuszczalny z mocy prawa, gdyż uchwała której dotyczy nie uzyskała waloru prawomocności wobec kandydatów objętych wnioskiem Krajowej Rady Sądownictwa o powołanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do pełnienia urzędu sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w C.. W powyższym zakresie nie podlega więc ona wykonaniu, a tym samym nie można też wstrzymać jej wykonania. W piśmie z dnia 14 marca 2019 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego 19 marca 2019 r.) Odwołujący się wniósł o cyt. „…odroczenie posiedzenia Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2019 r. w związku z trwającymi postępowaniami przed Trybunałem Konstytucyjnym, który odroczył rozprawę do 25 marca 2019 r. i postępowaniem przed TSUE wywołanym pytaniami prejudycjalnymi NSA w sprawie II GOK 2/18. Oba postępowania dotyczą Krajowej Rady Sądownictwa i oceny zachowania zasady równowagi instytucjonalnej władzy ustawodawczej i sądowniczej w kontekście konstytucyjności wyboru członków KRS u. Ewentualne orzeczenia bezpośrednio rzutują na ważność procesu nominacyjnego w niniejszym postępowaniu”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Odwołującego się (niezależnie od tego, że jego uzasadnienie prawne jest nader lakoniczne i ogranicza się w istocie tylko do przytoczonego wyżej fragmentu, nie przedstawia się w nim żadnej szerszej argumentacji prawnej mogącej przemawiać za celowością i potrzebą „odroczenia” postępowania w sprawie), gdyby miał zostać przez Sąd Najwyższy uwzględniony mógłby wywołać daleko idącej skutki procesowe, odsuwając moment ewentualnego 3 uprawomocnienia się zaskarżonej uchwały Krajowej Rady Sądownictwa na wiele miesięcy. Przed podjęciem dalszych rozstrzygnięć nieodzowne jest więc wezwanie strony niniejszego postępowania - Krajowej Rady Sądownictwa - do odniesienia się do wniosku Odwołującego się i zajęcia w tej spawie stanowiska. Po ewentualnym zajęciu stanowiska przez Krajową Radę Sądownictwa w zakreślonym przez Sąd Najwyższy terminie możliwe będzie podjęcie stosownych decyzji procesowych odnośnie dalszego biegu postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.