I NO 81/20

Sygn. akt I NO 81/20 POSTANOWIENIE Dnia 15 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący) SSN Marcin Łochowski SSN Jacek Widło (sprawozdawca) w sprawie z odwołania A. E. W. S. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 21 lutego 2020 r. nr (…) w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska przez sędziego osiągającego wiek przejścia w stan spoczynku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 15 lipca 2020 r., wniosku odwołującej się o udzielenie zabezpieczenia, oddala wniosek o udzielenie zabezpieczenia. UZASADNIENIE Uchwałą z 21 lutego 2020 r., nr (…), Krajowa Rada Sądownictwa, działając na podstawie art. 69 § 1b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz.U. 2020, poz. 365 ze zm.; dalej: p.u.s.p.), nie wyraziła zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego przez A. E. W. S. – sędziego Sądu Okręgowego w K.. Pismem z 9 czerwca 2020 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 13 lipca 2020 r., odwołanie od ww. uchwały złożyła skarżąca, wnosząc także o zabezpieczenie roszczenia. Następnie pismem z 2 lipca 2020 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 14 lipca 2020 r., skarżąca wniosła o pilne rozpoznanie wniosku o zabezpieczenie. 2 W dniu 9 lipca 2020 r. skarżąca przeszła w stan spoczynku w związku z osiągnięciem wieku 65 lat. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Wniosek o zabezpieczenie podlega oddaleniu. Sąd Najwyższym w obecnym składzie podziela pogląd prawny wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z 26 marca 2019 r., I NO 57/18 i wcześniej wydanym w tej sprawie postanowieniu, że uchwały Krajowej Rady Sądownictwa w sprawach osobowych podlegają kontroli sądowej pod względem jej zgodności z prawem (legalności) – zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (t.j. Dz.U. 2019, poz. 84 ze zm., dalej: u.KRS), o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Dotyczy to w szczególności uchwał KRS w przedmiocie niewyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska przez sędziego osiągającego wiek przejścia w stan spoczynku, o którym mowa w art. 69 § 1 p.u.s.p. (podobnie postanowienia Sądu Najwyższego: z 11 lutego 2020 r., I NO 3/20, z 6 maja 2020 r., I NO 187/19, z 19 maja 2020 r., I NO 15/20, oraz z 15 kwietnia 2020 r., I NO 191/19). Zgodnie z art. 69 § 1 p.u.s.p. sędzia przechodzi w stan spoczynku z dniem ukończenia 65 roku życia, chyba że nie później niż na sześć miesięcy i nie wcześniej niż na dwanaście miesięcy przed ukończeniem tego wieku oświadczy Krajowej Radzie Sądownictwa wolę dalszego zajmowania stanowiska i przedstawi zaświadczenie stwierdzające, że jest zdolny, ze względu na stan zdrowia, do pełnienia obowiązków sędziego, wydane na zasadach określonych dla kandydata na stanowisko sędziowskie. W świetle art. 69 § 1b p.u.s.p. Krajowa Rada Sądownictwa może wyrazić zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego, jeżeli jest to uzasadnione interesem wymiaru sprawiedliwości lub ważnym interesem społecznym, w szczególności jeśli przemawia za tym racjonalne wykorzystanie kadr sądownictwa powszechnego lub potrzeby wynikające z obciążenia zadaniami poszczególnych sądów. Uchwała Krajowej Rady Sądownictwa jest ostateczna. W przypadku niezakończenia postępowania związanego z dalszym zajmowaniem 3 stanowiska sędziego po ukończeniu przez niego wieku, o którym mowa w § 1, sędzia pozostaje na stanowisku do czasu zakończenia tego postępowania. Brak jest jednak przepisu, który wstrzymywałby skuteczność uchwały do czasu rozpoznania odwołania przez Sąd Najwyższy. W świetle art. 7301 § 1 k.p.c. skarżąca powinna uprawdopodobnić roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Na obecnym etapie – w związku z faktem, że skarżąca przeszła w stan spoczynku – nie można osiągnąć celu zabezpieczenia, jakim jest zapewnienie skuteczności przyszłego orzeczenia, oznacza to więc brak interesu prawnego w jego udzieleniu. Z tych powodów należało orzec o oddaleniu zabezpieczenia na podstawie art. 7301 § 1 i 2 k.p.c. w zw. z art. 44 ust. 3 u.KRS i art. 39821 k.p.c.