I NSP 15/25

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2025-01-24

Skład orzekający: Adam Redzik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie przewlekłości postępowania, która zawiera jedynie żądanie zadośćuczynienia pieniężnego i nie konkretyzuje sprawy, spełnia wymogi formalne określone w ustawie o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę, ponieważ nie spełniała ona wymogów formalnych określonych w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga zawierała jedynie żądanie przyznania zadośćuczynienia pieniężnego, a brakowało w niej żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania oraz konkretyzacji sprawy, w tym wskazania sygnatury akt.
Stan faktyczny
Strona wniosła pismo zatytułowane „wniosek o przewlekłość”, domagając się zadośćuczynienia pieniężnego za przewlekłość w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Wniosek nie zawierał żądania stwierdzenia przewlekłości ani nie wskazywał sygnatury sprawy, której miał dotyczyć.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 15/25 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik w sprawie ze skargi W. T. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 24 stycznia 2025 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE 22 grudnia 2024 r. W. T. (dalej jako: Skarżący) wniósł pismo zatytułowane jako „wniosek o przewlekłość” w którym domagał się zadośćuczynienia pieniężnego w wysokości 1500 zł za przewlekłość w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga wywiedziona przez Skarżącego nie spełniała wymagań formalnych, o których mowa w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p. Zawiera jedynie żądanie przyznania Skarżącemu zadośćuczynienia pieniężnego. Brak jest natomiast żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania a przede wszystkim brakuje konkretyzacji sprawy toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie (tj. wskazania I NSP 15/25 2 sygnatury akt sprawy). Żądanie skargi winno być wyraźnie wyartykułowane w osnowie wniosku. Jeżeli zatem Skarżący twierdzi, że w postępowaniu prowadzonym przez Sąd Apelacyjny w Warszawie nastąpiła przewlekłość, to powinien w pierwszej kolejności wskazać której sprawy owa przewlekłość dotyczy i wnieść o stwierdzenie tej przewlekłości (podając nazwę sądu oraz sygnaturę sprawy apelacyjnej). Przypomnieć zatem Skarżącemu należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75, dalej: u.s.p.p.) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). W myśl art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p. skarga powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt. 2 u.s.p.p. skarga powinna zawierać przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Stosownie do art. 9 ust. 1 u.s.p.p., skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 u.s.p.p. sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Tak też jest w tej sprawie. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p., wobec niespełnienia wymogu określonego w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p. odrzucił skargę. [SOP] r.g. I NSP 15/25 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 6 ust. 2art. 2 ust. 1art. 9 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy