I NSP 18/20

Sygn. akt I NSP 18/20 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek (przewodniczący) SSN Leszek Bosek (sprawozdawca) SSN Paweł Czubik w sprawie ze skargi R. B. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie I NSP 171/19, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 13 maja 2020 r. odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z 23 stycznia 2020 r. R. B. wniósł osobiście do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie I NSP 171/19, wnosząc o: 1) zobowiązanie Sądu Najwyższego do złożenia do akt: a. „dowodów umocowania na urzędzie sędziego”, „osób podających się za sędziów”, na okoliczność nieistnienia dowodów; b. „dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej”, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia dowodów; c. listy uczestników posiedzenia trzech izb w dniu 23 stycznia 2020 r. na okoliczność ustalenia osób, które dały dowód, że nie spełniają definicji sędziego z art. 178 ust. 1 Konstytucji; 2) „zorganizowanie Sądu Najwyższego zgodnie z Konstytucją i ustawami”; 3) stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie; 4) przyznanie na rzecz skarżącego kwoty 20.000 zł zadośćuczynienia. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75), niezbędnym warunkiem dopuszczalności skargi o stwierdzenie przewlekłości postępowania jest wniesienie jej w toku postępowania. Skarga na przewlekłość postępowania ma przede wszystkim za zadanie eliminowanie i zapobieganie przewlekłości przez dyscyplinowanie sądu do podejmowania terminowych i właściwych czynności prowadzących do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, tym samym skarga na przewlekłość postępowania wniesiona już po jego prawomocnym zakończeniu nie może odnieść tego skutku (postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 sierpnia 2014 r., III SPP 159/14, 10 czerwca 2014 r., III SPP 110/14; 3 września 2019 r., I NSP 73/19). R. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie I NSP 171/19, które w momencie jej sporządzenia było już zakończone. Postanowieniem z 7 stycznia 2020 r., I NSP 171/19 Sąd Najwyższy pozostawił bowiem skargę R. B. bez rozpoznania. Wnioski o „zobowiązanie Sądu Najwyższego do złożenia do akt” określonych dokumentów oraz „zorganizowanie Sądu Najwyższego zgodnie z Konstytucją i ustawami”, jako pozbawione podstaw prawnych i złożone poza jakimkolwiek trybem, musiały zostać uznane za niedopuszczalne. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.