I NSP 222/26

I NSP 222/26 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie ze skargi B. C. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I ACa 3098/24, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 7 lipca 2026 r., 1. zwalnia B. C. od obowiązku uiszczenia opłaty od skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I ACa 3098/24, 2. odrzuca skargę. UZASADNIENIE B. C. (dalej: „skarżący”), pismem datowanym na 27 kwietnia 2026 r. wystąpił z żądaniem stwierdzenia, że w postępowaniu apelacyjnym prowadzonym przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi dotyczącym rozpoznania apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi (sygn. I C 2194/21) nastąpiła przewlekłość postępowania. Skarżący domaga się także zasądzenia od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Łodzi na jego rzecz 2000 zł. Skarżący złożył ponadto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu ze skargi na przewlekłość. Sąd Najwyższy zważył co następuje: I NSP 222/26 2 Skarga B. C. podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „u.s.p.p.”) skarga powinna zawierać: 1. żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2. przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że w uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo wskazać musi, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawić konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 lutego 2025 r., I NSP 38/25; z 19 września 2022 r., I NSP 290/22; z 19 stycznia 2022 r., I NSP 264/21; z 10 czerwca 2020 r., I NSP 49/20; z 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07; z 7 czerwca 2005 r., III SPP 103/05). Wynika to z obowiązku skarżącego, aby precyzyjnie określić na czym polega przewlekłość postępowania, tzn. jakie konkretnie czynności procesowe zostały podjęte przez sąd wadliwie lub nie zostały podjęte w ogóle i na jakim etapie postępowania doszło do przewlekłości (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 21 lipca 2020 r., I NSP 93/20; z 1 marca 2022 r., I NSP 31/22). Uszczegółowienie zarzutów powinno nastąpić w odniesieniu do etapu postępowania, którego dotyczy skarga na przewlekłość (postanowienie Sądu Najwyższego z 19 lutego 2025 r., I NPS 499/24). Bez wskazania powyższych okoliczności sąd nie jest w stanie dokonać oceny czynności sądu w oparciu o kryteria wskazane w art. 2 ust. 2 u.s.p.p. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2020 r., I NSP 162/20; z 19 stycznia 2022 r., I NSP 264/21). Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, przyjąć należy, że oceniana w niniejszym postępowaniu skarga nie spełnia wymogu, o którym stanowi art. 6 pkt 2 u.s.p.p. I NSP 222/26 3 W uzasadnieniu skargi nie zostały bowiem wymienione uchybienia ani wadliwości, które spowodowały naruszenie prawa skarżącego do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie. Skarżący w krótkim uzasadnieniu skargi ograniczył się wyłącznie do stwierdzenia, że w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego postępowanie apelacyjne nie powinno trwać dłużej niż rok. W konsekwencji, przyjąć należy, że wniesiona skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p. i na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p. podlega odrzuceniu, bowiem skargę niespełniającą tych wymagań sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. MR [a.ł]