I NSP 240/21

Sygn. akt I NSP 240/21 POSTANOWIENIE Dnia 19 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący) SSN Marek Dobrowolski SSN Maria Szczepaniec (sprawozdawca) w sprawie ze skargi J. W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. I ACa […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 stycznia 2022 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE J. W. (dalej: skarżąca) pismem z 16 listopada 2021 r., wniosła do Sądu Najwyższego (data wpływu: 26 listopada 2021 r.) za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w […] (data wpływu: 18 listopada 2021 r.) skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (dalej: skarga na przewlekłość) w postępowaniu w sprawie I ACa […] na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd Najwyższy ustalił, że Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 30 września 2020 r. w sprawie I ACa […] oddalił apelację skarżącej od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 kwietnia 2018 roku, sygn. I C […] i zasądził koszty postępowania apelacyjnego. Orzeczenie jest prawomocne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Instytucja skargi na przewlekłość jest uregulowana w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018 r., poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość). Natomiast w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie mają zastosowanie odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązującym w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego dotyczy ta skarga, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w „toku postępowania w sprawie”. W związku z tym, skarga na przewlekłość wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania jest niedopuszczalna z mocy prawa. Merytoryczne rozpoznanie skargi na przewlekłość po prawomocnym zakończeniu postępowania, jest możliwe, jeżeli w dacie wniesienia skargi na przewlekłość sprawa pozostawała w toku (uchwała Sądu Najwyższego z 9 stycznia 2008 r., III SPZP 1/07; postanowienia Sądu Najwyższego z: 13 grudnia 2018 r., I NSP 59/18; 5 maja 2021 r., I NSP 29/21). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy, analiza akt sprawy I ACa […] nie pozostawia wątpliwości, że postępowanie przed Sądem Apelacyjnym w […] zostało prawomocnie zakończone (30 września 2020 r.) przed wniesieniem przez skarżącą skargi na przewlekłość (18 listopada 2021 r.). W konsekwencji przedmiotowa skarga na przewlekłość, jako niedopuszczalna z mocy prawa, podlegała odrzuceniu. Niezależnie od powyższego skarga na przewlekłość podlegałaby odrzuceniu ponieważ została wniesiona osobiście przez skarżącą. Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz.U. 2021, poz. 1805 ze zm.; dalej: k.p.c.), w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności przemysłowej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji, chyba 3 że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Powołany przepis znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04 – zasada prawna). Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 i art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji.