I NSP 263/23

I NSP 263/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie ze skargi M. T. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. I ACo 439/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 grudnia 2023 r., odrzuca skargę. [D.Z.] UZASADNIENIE Pismem datowanym na 31 lipca 2023 r. M. T. (dalej: „skarżąca”) wniosła do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku pismo zatytułowane „Zażalenie Skarga Wnioski. Żądam udzielenia informacji publicznych”. W dniu 23 listopada 2023 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku przedstawił Sądowi Najwyższemu pismo skarżącej w zakresie skargi na przewlekłość postępowania w sprawie I ACo 439/23 toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku. W treści pisma skarżąca wniosła „żądanie stwierdzenia rażącej przewlekłości i bezczynności w sprawie politycznie nie rozstrzygniętej, nie rozpatrywanej, bo sędziowie wzajemnie się chronią i nie pozwalają na wykonanie bezstronnego sądownictwa i żądam zasądzenia mi zadośćuczynienia”. I NSP 263/23 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Artykuł 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) zawiera zamknięty katalog postępowań, w których określonym podmiotom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; 29 października 2009 r., KSP 18/09). Powyższe nakazuje przyjąć, że w postępowaniach innych niż wymienione w katalogu określonym w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość skarga nie przysługuje. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w katalogu tym nie zostało uwzględnione postępowanie wywołane skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jak i postępowanie z wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi na przewlekłość postępowania w sprawie ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Postępowanie ze skargi na przewlekłość nie jest samodzielnym postępowaniem zmierzającym do stwierdzenia przewlekłości i ewentualnie zasądzenia z tego tytułu odpowiedniego odszkodowania czy zadośćuczynienia (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04). Ma ono charakter incydentalny, wpadkowy – jego istotą jest wyłącznie kontrola sprawności toczącego się postępowania głównego i przeciwdziałanie istniejącej przewlekłości. Analogicznie należy przyjąć, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu ma charakter incydentalny, wpadkowy. Z treści wniesionej skargi wynika, że dotyczy ona postępowania wywołanego wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia skargi na przewlekłość postępowania w sprawie ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki V S 209/20 toczącej się w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku. I NSP 263/23 3 Skoro, jak już była o tym mowa powyżej, w postępowaniach tego rodzaju ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na przewlekłość, skarga ta jest niedopuszczalna i z tego względu podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia. [D.Z.] [ał]