I NSP 271/26

I NSP 271/26 POSTANOWIENIE Dnia 3 sierpnia 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk w sprawie ze skargi A.P. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. V ACa 393/26 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 sierpnia 2026 r. 1. odrzuca skargę; 2. umarza postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od opłaty od skargi. (E.C.) UZASADNIENIE Pismem z 18 maja 2026 r. A.P. (dalej: „skarżący”) wniósł do Sądu Apelacyjnego w Katowicach skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie o sygn. V ACa 393/26, która toczy się przed tym Sądem. W skardze tej skarżący domagał się: 1. stwierdzenia nieuzasadnionej bezczynności w rozpoznaniu „niniejszego postępowania”; 2. zasądzenia 20 000 zł słusznego zadośćuczynienia; I NSP 271/26 2 3. zwolnienia od opłaty od skargi; Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jedn. tekst: Dz.U. z 2023 r., poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Stosownie zaś do art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Sąd Najwyższy, mając na względzie powołane przepisy, stoi na stanowisku, że skarga spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość, jedynie wtedy, gdy skarżący sformułuje żądanie o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, którego skarga dotyczy, a także szczegółowo opisze, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które doprowadziły do zwłoki (zob. np. postanowienia SN z 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07). Brak wskazania powyższych okoliczności uniemożliwia merytoryczną ocenę skargi. I NSP 271/26 3 Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący nie powołał w skardze okoliczności, które uzasadniałoby przewlekłość, czyli nie wskazał, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu sprawy. Wskazanie przez skarżącego na możliwość wystąpienia takiej przewlekłości w przyszłości na skutek znanych trudności organizacyjnych Sądu nie jest równoznaczne ze spełnieniem powyższego wymagania i ma charakter jedynie hipotetyczny. Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarga – z powodu braku uzasadnienia – nie spełnia wymagania określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania i podlegała odrzuceniu. Z tej przyczyny Sąd Najwyższy, na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania orzekł, jak w sentencji. Postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o zwolnienie od opłaty od skargi podlegało umorzeniu stosownie do art. 355 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania. (E.C.) [r.g.]