I NSP 298/23

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-01-25

Skład orzekający: Paweł Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przysługuje w postępowaniu przed Sądem Najwyższym dotyczącym skargi na uchwały Sejmu?
Ratio decidendi
Skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie przysługuje w postępowaniu dotyczącym skargi na uchwały Sejmu, ponieważ takie postępowanie nie mieści się w zamkniętym katalogu spraw określonych w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość. Ustawa ta wymienia jedynie postępowania karne, cywilne, sądowo-administracyjne, egzekucyjne oraz inne postępowania dotyczące wykonania orzeczenia sądowego, a także postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe, wykroczenia skarbowe, wykroczenia oraz w przedmiocie odpowiedzialności podmiotów zbiorowych.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygnaturze I NO 62/23, która dotyczyła skargi na uchwały Sejmu. Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości, wydania zaleceń oraz zasądzenia sumy pieniężnej. Sąd Najwyższy rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz zwrócił skarżącemu uiszczoną opłatę.

Pełny tekst orzeczenia

I NSP 298/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie ze skargi S. G. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygnaturze I NO 62/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 stycznia 2024 r.; 1. odrzuca skargę; 2. zwraca S. G. kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem opłaty od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 19 grudnia 2023 r. (data prezentaty) S G. (dalej: „skarżący”), złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygnaturze akt I NO 62/23 wnosząc o stwierdzenie przewlekłości postępowania oraz wydanie sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności oraz zasądzenia na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości 20 000 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Artykuł 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, I NSP 298/23 2 dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) zawiera zamknięty katalog postępowań, w których określonym podmiotom przysługuje uprawnienie do wniesienia skargi na przewlekłość (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 29 listopada 2018 r., I NSP 39/18; 6 grudnia 2011 r., KSP 11/11; 29 października 2009 r., KSP 18/09). Stosownie do jego treści skargę na przewlekłość można wnieść w postępowaniu: w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe, w sprawach o wykroczenia, w postępowaniu w przedmiocie odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary, w postępowaniu karnym, w postępowaniu cywilnym, w postępowaniu sądowo-administracyjnym oraz w postępowaniu egzekucyjnym oraz w innym postępowaniu dotyczącym wykonania orzeczenia sądowego. Powyższe nakazuje przyjąć, że w postępowaniach innych niż wymienione w katalogu określonym w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość skarga nie przysługuje (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 września 2023 r., I NSP 197/23). Z treści skargi wniesionej S.G. wynika, że dotyczy ona postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygnaturze akt I NO 62/23, które to postępowanie ma za przedmiot skargę na uchwały Sejmu: z 11 grudnia 2023 r. w sprawie wyboru Prezesa Rady Ministrów oraz z 8 grudnia 2023 r. w sprawie zmiany regulaminu Sejmu. Sprawa, w której skarżący domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania, nie mieści się zatem w katalogu spraw określonych w art. 3 ustawy o skardze na przewlekłość, a zatem skarga ta jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia. Zwrot opłaty zarządzono na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość. [JW] [ał] I NSP 298/23 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3art. 3986 § 3 KPCart. 3941 § 3 KPCart. 8 ust. 2art. 17 ust. 3§ 3§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy