I NSP 40/24

I NSP 40/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi M. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt I ZO 60/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 14 marca 2024 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Skarżący M. J., reprezentowany przez adw. A. N., złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, wnosząc o: stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym w postępowaniu I ZPU 4/22 i I ZO 60/23 „w zakresie nie nadania biegu zażaleniu na postanowienie z dnia 4 stycznia 2024 r.”, zasądzenie „od organu na rzecz strony kwoty jaką Sąd procedując w sprawie skargi uzna za uzasadnioną w celach prewencyjnych lecz nie mniej niż 6.000 zł” oraz zasądzenie „kosztów zastępstwa prawnego” (pisownia oryginalna). Jednocześnie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, a także złożył wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego. I NSP 40/24 2 W uzasadnieniu wskazał, że strona złożyła pismo procesowe, któremu nie nadano biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725) nie przewidują możliwości wniesienia skargi na przewlekłość w postępowaniu wpadkowym. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego taka skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 września 2023 r., I NSP 115/23; z 12 marca 2019 r., I NSP 100/18; 1 marca 2018 r., III SPP 10/18; z 13 listopada 2014 r., III SPP 227/14). W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez M.J. dotyczy postępowania incydentalnego przed Sądem Najwyższym w sprawie I ZO 60/23. Z tego powodu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Konsekwencją niedopuszczalności skargi na przewlekłość jest bezprzedmiotowość postępowania w przedmiocie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych (odpowiednio art. 1262 § 2 k.p.c.) oraz badania abstrakcyjnego wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 26 lipca 2019 r., I NOZP 1/19). Z powyższych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [SOP] [ał] I NSP 40/24 3