I NSP 497/24

I NSP 497/24 POSTANOWIENIE Dnia 19 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki w sprawie ze skargi J. T. i A. T. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 2584/23, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 19 lutego 2025 r.: 1. odrzuca skargę; 2. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz J. T. i A. T. kwotę 400 (czterysta) złotych uiszczoną tytułem opłaty od skargi. UZASADNIENIE Pismem datowanym na 8 listopada 2024 r. pełnomocnik J. T. i A. T. (dalej: „skarżący”) wniósł do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie VI ACa 2584/23, toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Pismem z 19 grudnia 2024 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie przekazał ww. skargę do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżący wnieśli o: I NSP 497/24 2 1. stwierdzenie, że w postępowaniu zawisłym przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. VI ACa 2584/23 z powództwa skarżących przeciwko Bank Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. nastąpiła przewlekłość postępowania; 2. wydanie Sądowi rozpoznającemu sprawę zalecenia podjęcia czynności w sprawie, w szczególności poprzez doręczenie na adres pełnomocnika skarżących apelacji pozwanego; 3. przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżących kwoty po 20 000 zł; 4. zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie kosztów postępowania skargowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że sprawa zawisła przed Sądem Okręgowym w Warszawie w marcu 2017 r., w której wyrok wydano w marcu 2023 r., natomiast uzasadnienie przedstawiono w maju 2023 r. Kolejno podniesiono, że w Portalu Informacyjnym Sądu w dniu 18 sierpnia 2023 r. pojawiła się informacja o przedstawieniu 17 sierpnia 2023 r. akt sprawy wraz z apelacją pozwanego do Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Skarżący podnieśli: „[d]o dnia dzisiejszego, to jest od ponad roku od zarejestrowania sprawy w sądzie II instancji nie doręczono na adres mojej kancelarii apelacji pozwanego. Nie doręczenie apelacji uniemożliwia wniesienia odpowiedzi na przedstawione w niej twierdzenia, a co za tym idzie hamuje dalsze procedowanie sprawy tym samym naruszając prawo strony…” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych I NSP 497/24 3 i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Mając na względzie powyższe regulacje, Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, że skarga spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość, o ile skarżący w uzasadnieniu skargi szczegółowo określi, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 7 czerwca 2005 r., III SPP 103/05; 21 lutego 2007 r., III SPP 5/07). Bez podania powyższych okoliczności nie jest możliwa merytoryczna ocena skargi. Poza tym Sąd Najwyższy stwierdza, że skarga powinna m.in. wskazywać okoliczności, które mają znaczenie dla strony i obrazują jej zachowania w sprawie. Brak tych elementów również wyklucza ocenę merytoryczną skargi. W realiach przedmiotowej sprawy skarżący ograniczyli się jedynie do podania daty ujawnienia w Portalu Informacyjnym Sądu informacji o przedstawieniu akt sprawy wraz z apelacją pozwanego oraz wskazania na niepodjęcie przez Sąd Apelacyjny czynności w postaci niedoręczenia odpisu apelacji ich pełnomocnikowi co ma uniemożliwiać wniesienie odpowiedzi na przedstawione w niej twierdzenia co hamuje dalsze procedowanie sprawy. Nie wspomnieli o żadnej innej okoliczności. Z tego powodu Sąd Najwyższy uznaje, że wniesiona skarga, ze względu na swoją zdawkowość i wybiórczość wskazującą na okoliczności uzasadniające żądanie, musi być uznana za oczywiście niewystarczającą dla spełnienia przesłanki ujętej w art. 6 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość I NSP 497/24 4 (por. postanowienia Sądu Najwyższego z: 15 stycznia 2008 r., III SPP 46/07; 16 kwietnia 2024 r., I NSP 211/23). Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość odrzuca skargę. Stosownie do art. 17 ust. 3 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, zwrócono skarżącym opłatę od skargi w wysokości 400 zł. [SOP] [a.ł]