I NSP 81/26

I NSP 81/26 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi J.K. i M.K., na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 3223/23, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Warszawie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 2 czerwca 2026 r., oddala skargę. Paweł Czubik Mirosław Sadowski Aleksander Stępkowski UZASADNIENIE Pismem z 19 lutego 2026 r. J.K, M.K. (dalej: „skarżący”) złożyli skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt I ACa 3223/23. Skarżący wniósł o: 1. stwierdzenie, że w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie pod sygn. akt: I ACa 3223/23 nastąpiła przewlekłość postępowania; 2. zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w Warszawie do podjęcia czynności zmierzających do rozpoznania sprawy i wyznaczenia terminu rozprawy; I NSP 81/26 2 2) zasądzenie łącznie na rzecz powodów od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł, tj. po 10 000 zł na rzecz każdego z nich; 4) zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż w dniu 27 października 2023 roku Sąd Okręgowy w Warszawie przekazał do Sądu Apelacyjnego w Warszawie aktach sprawy. W związku z brakiem podjęcia jakichkolwiek czynności po stronie Sądu od dnia wpływu akt do Sądu tj. od przeszło dwóch lat, strona powodowa pismem z dnia 14 października 2025 roku zwróciła się do Sądu o podjęcie czynności zmierzających do przeprowadzenia bądź wyznaczenie przybliżonego terminu rozprawy. Pismo strony powodowej nie spotkało się z żadną reakcją po stronie Sądu. Po ponad dwóch latach od daty wpływu akt do Sądu, w sprawie nie zostały podjęte żadne czynności zwiastujące szybkie rozpoznanie niniejszej sprawy, nie został także określony przybliżony termin rozprawy. Odpowiedź na powyższą skargę, złożył Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie. W piśmie z dnia 2 kwietnia 2026 r. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu pisma Prezes Sądu Apelacyjnego w Warszawie wyjaśnił, że w niniejszej sprawie nie można stwierdzić bezczynności ani opieszałości Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Nie wystąpiły odstępstwa od czasu zwyczajowo koniecznego do wykonania czynności niezbędnych do rozpoznania sprawy Skarżącego. Postępowanie w tej sprawie nie było prowadzone w sposób rozwlekły. Sad Najwyższy zważył, co następuje: Zdaniem Sądu Najwyższego, przedmiotowa skarga zawiera braki konstrukcyjne. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora I NSP 81/26 3 i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”) jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym - właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy. Ponadto, przepis art. 126 § 1 pkt 1 k.p.c. wskazuje, iż każde pismo procesowe powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane. Wskazania wymaga, iż po pierwsze przedmiotowa skarga w petitum nie zawiera wskazania Sądu Najwyższego – Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, jako sądu właściwego do rozpoznania niniejszej skargi, co więcej nie zawiera wskazania, iż została wniesiona za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie, lecz bezpośrednio do tego sądu, co zaś stanowi także naruszenie przepisów odnoszących się do właściwości sądu. Kolejno w uzasadnieniu skarżący prezentują niepełne zdania, co świadczy o tym, że uzasadnienia przedmiotowej skargi nawet nie przeczytano przed wniesieniem do sądu, z których zaś brakujące elementy uniemożliwiają Sądowi Najwyższemu weryfikację okoliczności uzasadniających żądanie. Niezależnie od powyższego, należy zauważyć, że niniejsza skarga spełniła swój cel, bowiem orzeczenie zapadło w dniu 4 maja 2026 r., Sąd Najwyższy tym samym oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji postanowienia. [a.ł] Paweł Czubik Mirosław Sadowski Aleksander Stępkowski