I NSW 15/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-04-09

Skład orzekający: Dariusz Czajkowski, Paweł Czubik, Tomasz Demendecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga pełnomocnika wyborczego na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie rejestracji kandydata, wniesiona po upływie dwudniowego terminu od daty podania uchwały do publicznej wiadomości, podlega odrzuceniu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odrzucił skargę pełnomocnika wyborczego, uznając ją za wniesioną po terminie. Zgodnie z art. 304 § 6 Kodeksu wyborczego, skargę wnosi się w terminie 2 dni od daty podania do publicznej wiadomości postanowienia o odmowie rejestracji kandydata. Termin ten, zgodnie z art. 9 § 1 Kodeksu wyborczego, jest zachowany, gdy dokument zostanie fizycznie złożony w sądzie lub organie wyborczym w ustawowym terminie. W analizowanym przypadku uchwała została podana do publicznej wiadomości 30 marca 2020 r. o godz. 20:23, co oznacza, że dwudniowy termin upływał 1 kwietnia 2020 r. o godz. 16:00. Skarga wpłynęła do Sądu Najwyższego 6 kwietnia 2020 r., a zatem po terminie.
Stan faktyczny
Państwowa Komisja Wyborcza odmówiła rejestracji kandydata na Prezydenta RP, wskazując na brak osobistego złożenia zgłoszenia przez pełnomocnika oraz brak wykazu 100.000 popierających obywateli. Uchwała została podana do publicznej wiadomości 30 marca 2020 r. o godz. 20:23. Pełnomocnik wyborczy wniósł skargę 1 kwietnia 2020 r., która wpłynęła do Sądu Najwyższego 6 kwietnia 2020 r. Przewodniczący PKW wniósł o pozostawienie skargi bez rozpoznania z powodu przekroczenia terminu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę pełnomocnika wyborczego jako wniesioną po terminie.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSW 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Czajkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik SSN Tomasz Demendecki w sprawie ze skargi pełnomocnika wyborczego Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej G. S. na uchwałę nr (...)/2020 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 30 marca 2020 r. przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 kwietnia 2020 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Uchwałą nr (...)/2020 z dnia 30 marca 2020 r. Państwowa Komisja Wyborcza odmówiła rejestracji kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej G. S. w wyborach zarządzonych na dzień 10 maja 2020 r. W uchwale wskazano, że zgłoszenie nie zostało złożone osobiście przez pełnomocnika komitetu wyborczego ww. kandydata, a nadto nie dołączono do niego wykazu co najmniej 100.000 obywateli popierających kandydata. Uchwała została podana do publicznej wiadomości w dniu 30 marca 2020 r. o godz. 20:23. Pełnomocnik wyborczy w dniu 1 kwietnia 2020 r. skierował przesyłką poleconą skargę na powyższą uchwałę. Skarga wpłynęła do Sądu Najwyższego w dniu 6 kwietnia 2020 r. (prezentata). W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej (dalej: Przewodniczący PKW) wniósł o pozostawienie skargi bez rozpoznania (z 2 uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia) lub o oddalenie skargi (z przyczyn merytorycznych). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 304 § 6 Kodeksu wyborczego, pełnomocnikowi wyborczemu służy prawo wniesienia skargi do Sądu Najwyższego na postanowienie Państwowej Komisji Wyborczej o odmowie rejestracji kandydata. Skargę wnosi się w terminie 2 dni od daty podania do publicznej wiadomości postanowienia o odmowie rejestracji kandydata. Charakter tego terminu określa art. 9 § 1 Kodeksu wyborczego wskazując, że ilekroć w kodeksie jest mowa o upływie terminu do wniesienia skargi, odwołania lub innego dokumentu do sądu, organu wyborczego, urzędu gminy, konsula albo kapitana statku, należy przez to rozumieć dzień złożenia skargi, odwołania lub innego dokumentu w sądzie, organowi wyborczemu, w urzędzie gminy, w konsulacie lub kapitanowi statku. W doktrynie i judykaturze istnieje zgodność, że dla zachowania terminu konieczne jest, aby dotarł on fizycznie do organu wyborczego w tym ustawowym terminie (por. M. Augustyniak, komentarz do art. 9 Kodeksu wyborczego, LEX nr 10799 i przytoczone tam orzecznictwo). Przepisy art. 9 § 2 i 3 Kodeksu wyborczego powyższą regułę jedynie doprecyzowują, wskazując możliwość przesunięcia terminu wykonania czynności przypadającego na sobotę albo dzień ustawowo wolny od pracy na pierwszy roboczy dzień po tym dniu i formułując zasadę, że czynności (w tym skargi) są dokonywane w godzinach urzędowania sądów albo innych organów. Zaskarżona uchwała Państwowej Komisji Wyborczej nr (...)/2020 z dnia 30 marca 2020 r. została opublikowana na stronie internetowej tej Komisji tego samego dnia o godz. 20:23. Tym samym termin 2 dni wskazany w art. 304 § 6 upływał w dniu 1 kwietnia 2020 r. o godz. 16:00. Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że skarga, jako wniesiona po terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 304 § 7 Kodeksu wyborczego w zw. z art. 516 k.p.c. Wobec tej konkluzji odpadła potrzeba odniesienia się do zarzutów merytorycznych skargi. 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 304 § 6art. 9 § 1art. 9art. 9 § 2art. 304 § 7art. 516 KPC§ 6§ 1§ 2§ 7

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy