I NSW 291/19

Sygn. akt I NSW 291/19 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marcin Łochowski SSN Oktawian Nawrot w sprawie z protestu wyborczego K. M. przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 listopada 2019 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE K. M. pismem z dnia 22 października 2019 r. (data oddania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego) wniósł protest wyborczy przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP przeprowadzonych dnia 13 października 2019 r. we wszystkich okręgach z powodu dopuszczenia się przez osoby odpowiedzialne w Telewizji (…) S.A. za przygotowanie oraz prezentację materiałów dotyczących kampanii wyborczej do Sejmu RP, przestępstwa przeciwko wyborom określonego w art. 249 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks karny (t.j. Dz.U. 2019, poz. 1950; dalej: Kodeks karny), mającego wpływ na wynik wyborów poprzez faworyzowanie w mediach publicznych komitetu wyborczego (…), przy jednoczesnym dyskredytowaniu innych komitetów wyborczych, ich kandydatów 2 oraz propozycji programowych. W proteście został złożony wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. W odpowiedzi na protest Prokurator Generalny wyraził pogląd, że należy pozostawić go bez dalszego biegu, jako nie wypełniający przesłanek określonych w art. 82 § 1 k.wyb. Państwowa Komisja Wyborcza odpowiadając na wniesiony protest wyborczy przedstawiła stanowisko, zgodnie z którym działalność informacyjna nadawców radiowych i telewizyjnych oraz innych mediów, w tym również nadawców publicznych, nie może być podstawą do złożenia protestu wyborczego, a zarzuty w nim zawarte nie wypełniają żadnej z przesłanek określonych w art. 82 § 1 k.wyb., w konsekwencji czego podlega on pozostawieniu bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 241 § 1 k.wyb. protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (t.j. Dz.U. 2018, poz. 2188 z późn. zm.) jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego. Wedle art. 241 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Stosownie do art. 243 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 241 k.wyb. Relewantny z punktu widzenia niniejszej sprawy jest art. 82 k.wyb., którego § 1 przewiduje, że przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub naruszenia przepisów 3 kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. W orzecznictwie wskazuje się nadto, że przepis art. 243 § 1 k.wyb. odsyła do treści całego art. 241 k.wyb., a zatem do wszystkich jednostek redakcyjnych tego przepisu, a więc także do § 3, nakładające na osobę wnoszącą protest wyborczy wymaganie sformułowania w nim zarzutów wymienionych w art. 82 § 1 k.wyb. oraz przedstawienia lub wskazania dowodów na ich poparcie (postanowienie Sądu Najwyższego z 17 listopada 2015 r., III SW 119/15; postanowienie Sądu Najwyższego z 17 listopada 2015 r., III SW 136/15). Powyższe uwagi skłaniają Sąd Najwyższy to stwierdzenia, że w niniejszej sprawie wnoszący protest nie sformułował w nim zarzutów, które mieściłyby się w zakreślonej przez art. 82 § 1 k.wyb. podstawie wniesienia protestu. Z treści protestu wynika, że nieprawidłowości, których wnoszący protest dopatruje się w stronniczości Telewizji (…) S.A. nie mieszczą się w przedmiotowym zakresie protestu wyborczego. Dodać przy tym należ, że jeśli założyć by taka sytuacja miała miejsce, składający protest wyborczy wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 241 § 3 k.wyb., nie przedstawił żadnych dowodów. Brak jest zatem podstaw do twierdzenia, iż okoliczność ta przesądza o istnieniu naruszenia przepisów k.wyb. dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na ich wynik, a tym bardziej o popełnieniu przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów. Można zatem w ocenie Sądu Najwyższego przyjąć, że sformułowany w proteście zarzuty stanowi wyraz niezadowolenia z sytuacji istniejącej na polskiej scenie politycznej oraz działalności partii politycznych in genere – i należy je zakwalifikować jako prywatną opinię wnoszącego protest, ze swej istoty niepopartą żadnymi dowodami. Tego rodzaju zarzuty, sprowadzające się do hipotetycznego założenia o nieprawidłowościach wyborczych, oparte wyłącznie na kontestowaniu wyników wyborów ogłoszonych przez Państwową Komisję Wyborczą, bez przedstawienia dowodów, nie mieszczą się zaś w przedmiocie protestu określonym w art. 82 § 1 k.wyb. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 2014 r., III SW 35/14). Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 243 § 1 4 k.wyb. w zw. z art. 258 k.wyb., orzekł jak w sentencji postanowienia.