I NSW 4925/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-07-28

Skład orzekający: Jacek Widło, Marcin Łochowski, Grzegorz Żmij

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy protest wyborczy, który ogranicza się do ogólnych stwierdzeń o manipulacji i oszustwie, bez przedstawienia konkretnych zarzutów i dowodów, spełnia wymogi formalne do dalszego biegu postępowania?
Ratio decidendi
Protest wyborczy, który nie zawiera skonkretyzowanych zarzutów dotyczących naruszeń przepisów wyborczych oraz dowodów na ich poparcie, podlega pozostawieniu bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy, stosując odpowiednio przepisy Kodeksu wyborczego, ocenia protest pod kątem spełnienia wymogów formalnych określonych w art. 321 § 3 k.wyb., w tym konieczności przedstawienia zarzutów oraz dowodów na ich zasadność.
Stan faktyczny
W.O. złożył protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, formułując zarzuty o „Sądarzownie, Komisja podporządkowane przez rząd. Manipulacja, oszustwo za wielkie pieniądze.” Protest nie zawierał uzasadnienia ani dowodów na poparcie podniesionych zarzutów. Sąd Najwyższy rozpoznał protest na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił protest wyborczy bez dalszego biegu z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSW 4925/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Widło (przewodniczący) SSN Marcin Łochowski (sprawozdawca) SSN Grzegorz Żmij w sprawie z protestu wyborczego W.O. przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lipca 2020 r., pozostawia protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE Pismem z 16 lipca 2020 r. W. O. złożył protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej stwierdzając, że „Sądarzownie, Komisja podporządkowane przez rząd. Manipulacja, oszustwo za wielkie pieniądze.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Protest wyborczy należy pozostawić bez dalszego biegu. Jak wynika z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej 2 Polskiej zarządzanych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego (Dz.U. 2020, poz. 979, dalej: u.wyb.2020), określa ona zasady i tryb organizacji wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r., w związku z ogłoszonym stanem epidemii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W zakresie nieuregulowanym w tej ustawie zgodnie z art. 1 ust. 2 u.wyb.2020 stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (t.j. Dz.U. 2019, poz. 684 ze zm., dalej: k.wyb.). Natomiast zgodnie z art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Przedmiotem zarzutów protestu może być 1) popełnienie przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, 2) naruszenie przepisów k.wyb. dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mające wpływ na wynik wyborów (art. 82 § 1 k.wyb.). Ponieważ przepis art. 82 § 1 k.wyb. w odniesieniu do protestów wnoszonych przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP w 2020 r. jest stosowany „odpowiednio” (art. 1 ust. 2 u.wyb.2020), nie budzi wątpliwości, że zarzuty protestu mogą obejmować również naruszenie tych przepisów u.wyb.2020, dotyczących „głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów”, które regulują te zagadnienia w sposób szczególny wobec k.wyb. Stosownie do art. 322 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321 k.wyb. Przepis ten odsyła do treści całego art. 321 k.wyb., a zatem do wszystkich jego jednostek redakcyjnych, czyli również do § 3 określającego podstawowe warunki, którym protest wyborczy powinien odpowiadać (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 czerwca 2015 r., III SW 59/15). Protest wyborczy W. O. ogranicza się do dwuzdaniowego wyrażenia dezaprobaty wobec przeprowadzonych wyborów. Wyrażone w słowach „manipulacja” i „oszustwo za wielkie pieniądze” zarzuty, cechuje znaczna ogólnikowość. Wnosząca protest nie uzasadniła podnoszonych zarzutów, ani też nie przedstawiła żadnych dowodów na ich poparcie. Z wniesionego protestu nie 3 wynika, na czym miały by polegać formułowane zarzuty oraz, jaki wpływ miały by mieć na wynik wyborów. Oznacza to, że protest nie spełnia warunków określonych w art. 321 § 3 k.wyb., ponieważ brak w nim skonkretyzowanego zarzutu dotyczącego naruszeń, o jakich mowa w art. 82 § 1 k.wyb. oraz dowodów w celu wykazania zasadności protestu. Z tego względu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 322 § 1 k.wyb. w zw. z art. 1 ust. 2 u.wyb.2020 orzekł, jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 1 ust. 1art. 1 ust. 2art. 321 § 3art. 82 § 1art. 322art. 321art. 322 § 1§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy