I NSWR 1044/23

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2023-11-22

Skład orzekający: Maria Szczepaniec, Krzysztof Wiak, Paweł Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy protest przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego, oparty na ogólnikowych zarzutach o dopuszczeniu się przestępstwa i naruszeniu przepisów, bez przedstawienia konkretnych dowodów, podlega pozostawieniu bez dalszego biegu?
Ratio decidendi
Protest przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego, oparty na zarzutach o dopuszczeniu się przestępstwa lub naruszeniu przepisów dotyczących głosowania, ustalenia wyników lub wyniku referendum, podlega pozostawieniu bez dalszego biegu, jeśli nie zawiera konkretnych zarzutów i nie przedstawia dowodów na ich poparcie. Sąd Najwyższy sprawuje indywidualno-konkretną kontrolę ważności referendum, a nie kontrolę abstrakcyjną. Zarzuty muszą być konkretne i poparte dowodami, a nie stanowić jedynie prywatną opinię lub hipotetyczne założenie o nieprawidłowościach.
Stan faktyczny
Wnosząca protest wniosła go przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego z dnia 15 października 2023 r., zarzucając dopuszczenie się przestępstwa o zmasowanym charakterze. Jako podstawę zarzutów wskazała, że komisje wyborcze pytały wyborców, czy chcą kartę referendalną, co miało być niezgodne z prawem. Wnosząca protest nie przedstawiła jednak konkretnych naruszeń ani dowodów na potwierdzenie swoich okoliczności, formułując zarzuty w sposób abstrakcyjny i ogólnikowy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu z uwagi na jego abstrakcyjny charakter i brak konkretnych zarzutów oraz dowodów.

Pełny tekst orzeczenia

I NSWR 1044/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Wiak SSN Paweł Wojciechowski w sprawie z protestu T. Z. przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego zarządzonego na 15 października 2023 r. przy udziale Prokuratora Generalnego oraz Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 22 listopada 2023 r., pozostawia protest bez dalszego biegu. (r.g.) UZASADNIENIE W dniu 24 października 2023 r. (data stempla pocztowego) T. Z. (dalej jako „wnosząca protest”) wniosła protest przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego przeprowadzonego w dniu 15 października 2023 r. z uwagi na dopuszczenie się w sprawie referendum przestępstwa, mającego zmasowany charakter na terytorium całego kraju. I NSWR 1044/23 2 W uzasadnieniu wnosząca protest wskazała, że posiada wiedzę bezpośrednią oraz z serwisów społecznościowych, że komisje wyborcze nie miały prawa pytać czy wyborca chce kartę referendalną, a były takie przypadki. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Protest podlegał pozostawieniu bez dalszego biegu. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz. U. 2020, poz. 851 ze zm., dalej: „u.r.o.”) przeciwko ważności referendum może być wniesiony protest ze względu na zarzut dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów niniejszej ustawy dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum. Jak stanowi art. 34 ust. 2 u.r.o. do warunków i trybu wnoszenia protestu oraz sposobu jego rozpatrywania i trybu podejmowania uchwały w tej sprawie przez Sąd Najwyższy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz. U. 2023, poz. 2408, dalej: „k.wyb.”). Stosownie do art. 241 § 3 k.wyb., wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, iż przedmiotem protestu jest ważność referendum, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i naruszenia ustawy o referendum ogólnokrajowym dotyczące głosowania, ustalania wyników głosowania lub ustalania wyników samego referendum. Ponadto z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż obowiązkiem wnoszącego protest, zgodnie z przepisami ustawy o referendum ogólnokrajowym i odpowiednio stosowanymi przepisami Kodeksu wyborczego, jest sformułowanie w nim zarzutów dotyczących naruszenia unormowań zawartych w ustawie o referendum ogólnokrajowym, albo dopuszczenia się przestępstwa przeciwko referendum - mających wpływ na wynik wyborów, jak też przedstawienie lub wskazanie dowodów uzasadniających te zarzuty. W niniejszej sprawie wnosząca protest nie przedstawiła konkretnych I NSWR 1044/23 3 naruszeń stanowiących przejaw popełnienia przestępstwa przeciwko referendum, ani naruszenia ustawowych przepisów dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyniku referendum. Nie przedstawiła też żadnych dowodów na potwierdzenie wskazanych przez siebie okoliczności. Podniesione zarzuty zostały sformułowane w sposób abstrakcyjny i ogólnikowy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego konsekwentnie przyjmuje się natomiast, że opinia wnoszącego protest, niepoparta żadnymi dowodami, może być zakwalifikowana wyłącznie jako opinia prywatna, a zarzuty sprowadzające się do hipotetycznego założenia o nieprawidłowościach nie mieszczą się w przedmiocie protestu określonym w ustawie (np. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 listopada 2019 r., I NSW 206/19). Co więcej, osoba wnosząca protest nie może skutecznie podnosić zarzutów o charakterze abstrakcyjnym, odnoszących się do ogólnie pojętych wydarzeń w kraju lub za granicą, o których protestujący jedynie słyszał. Przyjęty zarówno w Kodeksie wyborczym, jak i ustawie z 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym model protestów wyborczych i referendalnych polega bowiem na sprawowaniu przez Sąd Najwyższy indywidualno-konkretnej kontroli ważności wyborów i referendum. Brak natomiast podstaw prawnych do prowadzenia w tym zakresie kontroli abstrakcyjnej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 21 listopada 2019 r., I NSW 235/19). Z uwagi na abstrakcyjny charakter protestu, podlegał on pozostawieniu bez dalszego biegu na podstawie art. 243 § 1 k.wyb. w zw. z art. 34 ust. 2 u.r.o. [SOP] [ał] I NSWR 1044/23 4

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 33 ust. 1art. 34 ust. 2art. 241 § 3art. 243 § 1§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy