I NWW 464/23

I NWW 464/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie P. M. oskarżonego z art. 56 ust. 3 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2024 r., wniosku obrońcy oskarżonego o wyłączenie sędziów od rozpoznania sprawy o sygn. VI Ka 1313/19, przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie. UZASADNIENIE Pismami z 19 listopada 2023 r. i 3 grudnia 2023 r. obrońca oskarżonego P.M., w trybie art. 41 § 1 k.p.k., wniósł o wyłączenie sędziów X. Y. oraz X1. Y1. W uzasadnieniu wskazał, że „art. 41 § 1 k.p.k. dotyczący iudex suspectus w największym stopniu odnosi się do osłabienia bezstronności błędnie ukonstytuowanego Sądu w odbiorze społecznym”. Zdaniem obrońcy oskarżonego „decyzja o bezwzględnym charakterze wady sędziego nominowanego przez Neo KRS stanowi zapatrywanie Sądu Najwyższego i jako takie nie może być kwestionowane przez żadnego sędziego RP”. Dalej wskazał, że wyłącznie Sąd Najwyższy zajmuje się weryfikowaniem „zasadności powołania sędziów nominowanych przez Neo KRS” (pisownia oryginalna). I NWW 464/23 2 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie postanowieniem z 7 grudnia 2023 r., VI Ka 1313/19, wniosek obrońcy oskarżonego P. M. o wyłączenie sędziów, na podstawie art. 26 § 2 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1093 ze zm., dalej: „u.SN”), przekazał Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu. Pismem z 29 grudnia 2023 r. obrońca oskarżonego P. M. zwrócił się do Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych o niezwłoczne przekazanie sprawy do rozpoznania przez Izbę Karną Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek należało przekazać Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie. Treść pisma procesowego obrońcy oskarżonego inicjującego niniejsze postępowanie wskazuje, że intencją wnioskodawcy było zbadanie zasadności powołania sędziów wyznaczonych do rozpoznania sprawy VI Ka 1313/19 w trybie kodeksowej instytucji wyłączenia sędziego. Wynika to wprost z zawartego w wymienionym piśmie procesowym wniosku o wyłączenie X. Y. i X1. Y1. na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. Obrońca oskarżonego wyraźnie sformułował żądanie wnosząc o „zweryfikowanie zasadności powołania sędziów nominowanych przez Neo KRS” (k. 5 akt SN). Obrońca oskarżonego błędnie jednak przyjął, że sądem właściwy do rozpoznania tego wniosku jest wyłącznie Sąd Najwyższy. Treść orzeczeń Sądu Najwyższego załączonych do pisma z 3 grudnia 2023 r., na które powołuje się obrońca oskarżonego, nie pozostawia wątpliwości, że odnoszą się one do postępowania kasacyjnego, a nie postępowania przed sądem powszechnym. Obrońca oskarżonego nie wykazał również, że nie jest możliwe rozpoznanie wniosku o wyłączenie przez sam Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie. Ponadto, wskazana w postanowieniu z 7 grudnia 2023 r. Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie podstawa prawna przekazania wniosku I NWW 464/23 3 obrońcy oskarżonego nie może w niniejszej sprawie znaleźć zastosowania. Wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C-204/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Sąd Najwyższy także wyrażał pogląd, że art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 16 stycznia 2024 r., I NWW 483/23; z 12 października 2023 r., I NWW 365/23; z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 198/23; z 19 kwietnia 2023 r., I NWW 35/23). Wniosek obrońcy oskarżonego P.M. nie podlega kognicji Sądu Najwyższego, konieczne jest przekazanie go do rozpoznania Sądowi Okręgowemu Warszawa-Praga w Warszawie, jako sądowi właściwemu rzeczowo. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [kf] [ał]