I NWW 59/25

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2025-04-15

Skład orzekający: Oktawian Nawrot

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego jest właściwa do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, jeśli wniosek ten dotyczy zarzutu braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego, w świetle orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego, który dotyczył zarzutu braku niezależności sądu lub niezawisłości sędziego. Wskazał, że zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-204/21, Rzeczpospolita Polska naruszyła prawo Unii Europejskiej poprzez przekazanie do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych rozpoznawania takich zarzutów. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał, że orzeczenie TSUE powinno być wykonane przez wszystkie organy państwa, w tym przez organy wymiaru sprawiedliwości, co w tym przypadku oznacza przekazanie sprawy do sądu właściwego do rozpoznania wniosku przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym.
Stan faktyczny
M.R. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w Zgorzelcu od rozpoznania sprawy II Kp 43/24. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu przekazał ten wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, stwierdził swoją niewłaściwość do jej rozpatrzenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego i przekazał go do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu.

Pełny tekst orzeczenia

I NWW 59/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie zażalenia M.R. na postanowienie prokuratora Prokuratury Okręgowego w Jeleniej Górze z 16 maja 2023 r. o odmowie wszczęcia śledztwa, na posiedzeniu w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 15 kwietnia 2025 r. w przedmiocie wniosku M.R. z 14 lutego 2025 r. o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego X. Y. od rozpoznania sprawy II Kp 43/24, na podstawie art. 35 § 1 w zw. z art. 42 § 4 k.p.k. stwierdza swoją niewłaściwość i wniosek zgodnie z właściwością przekazuje do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu. UZASADNIENIE Wnioskiem z 14 lutego 2025 r. M.R. działając osobiście zwrócił się o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego w Zgorzelcu X. Y. od rozpoznania sprawy II Kp 43/24. Postanowieniem z 25 marca 2025 r. Sąd Rejonowy w Zgorzelcu na podstawie art. 26 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym przekazał wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I NWW 59/25 2 1. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.k. Sąd bada z urzędu swą właściwość, a w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekazuje sprawę właściwemu sądowi lub innemu organowi. Z kolei stosownie do art. 42 § 4 zd. 1 k.p.k. o wyłączeniu orzeka sąd, przed którym toczy się postępowanie. Jak stanowi art. 26 § 2 u.SN do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania. 2. Wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 5 czerwca 2023 r., wydanym w sprawie C-204/21, Trybunał uznał, że Rzeczpospolita Polska naruszyła prawo Unii Europejskiej m.in. poprzez przyjęcie i utrzymanie w mocy art. 26 §§ 2 i 4-6 oraz art. 82 §§ 2-5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: „u.SN”) w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, przekazując do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego rozpoznawanie zarzutów i zagadnień prawnych dotyczących braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Na tej podstawie, zdaniem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, Rzeczpospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej zgodnie z art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 47 karty praw podstawowych oraz na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej i zasady pierwszeństwa prawa Unii. W ocenie Sądu Najwyższego wskazane orzeczenie, zgodnie z art. 91 ust. 2 w związku z art. 91 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy I NWW 59/25 3 wymiaru sprawiedliwości. W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowego wyroku musi zatem polegać na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN. Nie ulega przy tym wątpliwości, że przy pominięciu treści wskazanego przepisu sprawa, w której został złożony wniosek o wyłączenie sędziego, nie należy do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, określonej w art. 26 § 1 u.SN. 3. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 35 § 1 k.p.k., wniosek M.R. o wyłączenie sędziego Sądu Rejonowego X. Y. od rozpoznania sprawy II Kp 43/24 należało przekazać Sądowi Rejonowemu w Zgorzelcu. [P.Sz.] [r.g.]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 35 § 1art. 42 § 4 KPKart. 26 § 2art. 35 § 1 KPKart. 42 § 4art. 26art. 82art. 10art. 19 ust. 1art. 47art. 267art. 91 ust. 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy