III KRS 8/10
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2010-08-17
Skład orzekający: Kazimierz Jaśkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Krajowa Rada Sądownictwa może uwzględnić stwierdzenie popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, od którego odstąpiono od wymierzenia kary, przy rozpatrywaniu wniosku o przedstawienie kandydata na wyższe stanowisko sędziowskie?Ratio decidendi
Orzeczenie sądu dyscyplinarnego stwierdzające popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z odstąpieniem od wymierzenia kary może być uwzględnione przez Krajową Radę Sądownictwa przy rozpatrywaniu sprawy o przedstawienie Prezydentowi RP kandydatury sędziego na wyższe stanowisko. Popełnienie przewinienia dyscyplinarnego jest zdarzeniem ściśle związanym z pracą sędziego i jako takie należy do zespołu okoliczności podlegających rozpatrzeniu przez Radę, zgodnie z § 20 rozporządzenia Prezydenta RP w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa.Stan faktyczny
Sędzia Sądu Rejonowego Robert M. złożył odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) z dnia 17 lutego 2010 r. w sprawie nieprzedstawienia jego kandydatury do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Okręgowego w W. KRS podjęła taką decyzję, powołując się na negatywną opinię Kolegium Sądu Okręgowego oraz Zgromadzenia Przedstawicieli Sędziów Sądu Okręgowego, a także na stwierdzenie popełnienia przez sędziego przewinienia dyscyplinarnego. Sędzia M. zarzucił obrazę przepisów postępowania i prawa materialnego, argumentując, że stwierdzenie przewinienia dyscyplinarnego, od którego odstąpiono od wymierzenia kary, nie powinno wpływać na jego karierę zawodową.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił odwołanie sędziego Roberta M. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa w sprawie nieprzedstawienia jego kandydatury na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego.Pełny tekst orzeczenia
Wyrok z dnia 17 sierpnia 2010 r. III KRS 8/10 Orzeczenie sądu dyscyplinarnego stwierdzające popełnienie przewinie-nia dyscyplinarnego z odstąpieniem od wymierzenia kary może być uwzględ-nione przez Krajową Radę Sądownictwa rozpatrującą sprawę o przedstawienie Prezydentowi RP kandydatury sędziego na wyższe stanowisko. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2010 r. sprawy z odwołania Roberta M. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa [...] z dnia 17 lutego 2010 r. w sprawie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Okręgowego w W. o d d a l i ł odwołanie. U z a s a d n i e n i e Uchwałą z dnia 17 lutego 2010 r. [...] Krajowa Rada Sądownictwa postanowiła, że sędzia Sądu Rejonowego Robert M. nie zostanie przedstawiony Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o powołanie do pełnienia urzędu na stanowi-sku sędziego Sądu Okręgowego w W. W uzasadnieniu uchwały wskazano następujące okoliczności. Robert M. w 1996 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie W., uzyskując tytuł magistra prawa. Po odbyciu aplikacji sądowej, w kwietniu 2001 r. złożył egzamin sędziowski, uzyskując ocenę dobrą. Z dniem 20 czerwca 2001 r. kandydat został mianowany asesorem sądowym z powierzeniem pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Rejonowym dla W.-M. w W. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 grudnia 2003 r. Robert M. został powołany na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego dla W.-M. w W. Od marca 2004 r. orzekał w [...] Wydziale Cywilnym tego Sądu, a po reorganizacji od 1 sierpnia 2006 r. - w [...] Wydziale Cywilnym. Do-
2 konująca oceny kwalifikacji kandydata sędzia Sądu Okręgowego Małgorzata K. wy-raziła pogląd, że opiniowany ma predyspozycje zawodowe i osobiste, które mogą „skutkować” powołaniem go na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego. Kolegium Sądu Okręgowego w W. na posiedzeniu w dniu 10 listopada 2009 r. zaopiniowało kandydaturę w następujący sposób: 0 głosów „za”, 5 głosów „przeciw” i 2 głosy „wstrzymujące się”. Na posiedzeniu Zgromadzenia Przedstawicieli Sędziów Sądu Okręgowego w W. w dniu 19 listopada 2009 r. spośród 75 członków Zgromadzenia biorących udział w głosowaniu: 5 członków głosowało „za”, 32 „przeciw”, 35 członków „wstrzymało się” od głosu, 3 głosy były „nieważne”. Wymagane kworum wynosiło 70 osób. Minister Sprawiedliwości wystawił kandydatowi opinię pozytywną. Krajowa Rada Sądownictwa postanowiła nie przedstawiać kandydatury Ro-berta M. Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o powołanie go do peł-nienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Okręgowego w W. z uwagi na negatyw-ną opinię Kolegium Sądu Okręgowego w W. i Zgromadzenia Przedstawicieli Sędziów Sądu Okręgowego w W. „Ponadto stwierdzono popełnienie przewinienia dyscyplinar-nego”. Powyższą uchwałę Krajowej Rady Sądownictwa zaskarżył odwołaniem do Sądu Najwyższego Robert M. W odwołaniu zarzucono: 1) obrazę przepisów postę-powania (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.), przez uwzględnienie w motywach uchwały faktu przewinienia dyscyplinarnego sędziego, pomimo że fakt ten nie podlegał odnotowa-niu w aktach osobowych sędziego (art. 124 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.; dalej: „usp”.); 2) obrazę przepisów prawa materialnego przyjętych za podstawę tego orzeczenia (art. 3983 § 1 pkt a k.p.c.), przez niezastosowanie dobrodziejstwa tożsamego z za-tarciem skazania (analogicznie do art. 124 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów po-wszechnych), co mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonej uchwały. Odwołują-cy się wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że wprawdzie na przełomie 2006 i 2007 r. toczyło się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne, ale zostało ono zakończone uznaniem odwołującego się za winnego nieumyślnego przewinienia dyscyplinarnego i odstąpieniem od wymierzenia kary. Takie rozstrzygnięcie - zda-niem odwołującego się - nie powinno ograniczać kariery zawodowej. Zgodnie bo-wiem z art. 124 § 1 usp do akt osobowych sędziego dołącza się jedynie dane o wy-mierzonych karach dyscyplinarnych, zatem inne rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarne-
3 go nie powinny mieć wpływu na przebieg służby sędziego, w szczególności na jej ocenę, skoro nawet wymierzone kary dyscyplinarne podlegają z upływem czasu za-tarciu (art. 124 § 2 usp). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Odwołujący się nie kwestionuje okoliczności, które rozpatrzyła Krajowa Rada Sądownictwa. Jest zatem poza sporem, że kandydatura sędziego Roberta M. na wolne stanowisko w Sądzie Okręgowym w W. nie uzyskała poparcia ani Kolegium Sądu Okręgowego w W. ani Zgromadzenia Przedstawicieli Sędziów Sądu Okręgo-wego w W. Odwołujący się potwierdza też fakt popełnienia przewinienia dyscyplinar-nego. Co do tej ostatniej okoliczności, to w uzasadnieniu uchwały Krajowej Rady Są-downictwa została ona wskazana wyłącznie we wzmiance ograniczonej do stwier-dzenia popełnienia przewinienia dyscyplinarnego. Pomimo lakoniczności w tym za-kresie uzasadnienia zaskarżonej uchwały, należy przyjąć, że Krajowa Rada Sądow-nictwa uwzględniła tylko to przewinienie dyscyplinarne odwołującego się, które on - już bardziej konkretnie - przedstawił w uzasadnieniu odwołania, że chodziło o postę-powanie dyscyplinarne zakończone w 2007 r. uznaniem za winnego nieumyślnego przewinienia dyscyplinarnego z odstąpieniem od wymierzenia kary. Zarzuty odwoła-nia nie dotyczą więc ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonej uchwały, ale polegają na zakwestionowaniu prawa Krajowej Rady Sądownictwa do uwzględnienia faktu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego bez wymierzenia kary w sprawie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego w sądzie wyższej instancji. Chybione są zarzuty odwołania powołujące się na konsekwencje orzeczeń skazujących na karę dyscyplinarną, a zwłaszcza że tylko takie orzeczenia podlegają włączeniu do akt osobowych ukaranego sędziego. Przedstawiona argumentacja nie jest zasadna skoro w rozpatrywanej sprawie nie zastosowano wobec odwołującego się konsekwencji przewidzianych w razie wyroku orzekającego karę dyscyplinarną, w szczególności fakt popełnienia przewinienia dyscyplinarnego nie został uwidoczniony w aktach osobowych. Przede wszystkim jednak bezpodstawna byłaby sugestia, że ze stwierdzonym w uchwale popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego Krajowa Rada Sądownictwa wiązała konsekwencje przewidziane w związku z ukaraniem dys-cyplinarnym, w szczególności - pozbawienie możliwości awansowania na wyższe
4 stanowisko sędziowskie przez okres pięciu lat, określone w art. 109 § 3 usp. Nic ta-kiego z uzasadnienia zaskarżonej uchwały nie wynika. Natomiast Krajowa Rada Są-downictwa rozważyła zaistnienie popełnienia przewinienia dyscyplinarnego jako jed-nej z wielu okoliczności, które podlegały rozpatrzeniu w sprawie, w której Krajowa Rada Sądownictwa dokonywała wyboru jednego z wielu (39) kandydatów, którzy zgłosili się na wolne stanowiska w Sądzie Okręgowym w Warszawie. Popełnienie przewinienia dyscyplinarnego w okresie kilku lat poprzedzających rozpatrywanie zgłoszenia na wyższe stanowisko sędziowskie jest zdarzeniem ściśle związanym z pracą sędziego i jako takie należy do zespołu okoliczności podlegających rozpatrze-niu. Odpowiada to zresztą wprost regule wynikającej z § 20 rozporządzenia Prezy-denta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowe-go trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą (Dz.U. Nr 219, poz. 1623). Stosownie do tego przepisu w sprawach indywidualnych Rada podejmuje uchwały po wszechstronnym rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy na podstawie udostępnionej dokumentacji oraz wyjaśnień uczestników po-stępowania. Rada nie rozważa okoliczności objętych ochroną informacji niejawnych, jeżeli nie zostały one przedstawione w sposób przewidziany prawem. Z powyższych względów stwierdzając, że zarzuty sprzeczności uchwały z pra-wem okazały się niezasadne Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z art. 13 ust. 5 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. ========================================
Powiązane orzeczenia
- I NKRS 85/23 2024-05-29Czy Krajowa Rada Sądownictwa, odmawiając przedstawienia Prezydentowi RP wniosku o powołanie kandydata na stanowisko sędziego sądu okręgowego, naruszyła przepisy prawa, w tym przepisy Konstytucji RP i prawa międzynarodowe…
- I NO 2/19 2019-03-07Czy Krajowa Rada Sądownictwa, odmawiając przedstawienia Prezydentowi RP wniosku o powołanie kandydata na stanowisko sędziego, musi szczegółowo uzasadnić powody tej odmowy, nawet jeśli kandydat posiada wysokie kwalifikacj…
- III KRS 65/14 2014-12-04Czy Krajowa Rada Sądownictwa, odmawiając przedstawienia kandydatury P. W. Prezydentowi RP do pełnienia urzędu sędziego sądu rejonowego, naruszyła przepis art. 33 ust. 1 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa poprzez zaniec…
- III KRS 25/16 2016-10-26Czy Krajowa Rada Sądownictwa, rozpoznając ponownie sprawę kandydata na stanowisko sędziego po uchyleniu jej wcześniejszej uchwały przez Sąd Najwyższy, może uwzględnić nowe kryteria oceny, które nie były brane pod uwagę p…
- III KRS 61/15 2015-10-08Czy Krajowa Rada Sądownictwa, przedstawiając Prezydentowi RP kandydatów do pełnienia urzędu sędziego, naruszyła przepisy ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz Konstytucji RP, w szczególności poprzez niewłaściwą ocenę…
Powołane przepisy
art. 3983 § 1 pkt 2 KPCart. 124 § 1art. 3983 § 1art. 124 § 2art. 109 § 3art. 13 ust. 5§ 1 pkt 2§ 1§ 2§ 3§ 20
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy