III ARN 78/88

WyrokSąd Najwyższy1989-03-14

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przez „powierzchnię mniejszą od przysługującej według norm zaludnienia” w rozumieniu art. 34 ust. 3 Prawa lokalowego należy rozumieć powierzchnię mniejszą od minimalnej normy 7 m kw. na osobę?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że interpretacja art. 34 ust. 3 Prawa lokalowego, zgodnie z którą „powierzchnią mniejszą od przysługującej według norm zaludnienia” jest powierzchnia poniżej minimum normy zaludnienia (7 m kw. na osobę), jest wadliwa. Norma powierzchni mieszkalnej dla jednej osoby została określona w rozporządzeniu jako 7-10 m kw., co oznacza, że przez „powierzchnię mniejszą od przysługującej według norm zaludnienia” należy rozumieć powierzchnię mniejszą bądź od minimalnej normy 7 m kw., bądź od maksymalnej normy 10 m kw., w zależności od okoliczności.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę ze skargi na decyzję odmawiającą przydzielenia opróżnionej części lokalu. Sprawa dotyczyła interpretacji art. 34 ust. 3 Prawa lokalowego. Naczelny Sąd Administracyjny zinterpretował ten przepis jako odnoszący się do powierzchni mniejszej niż minimalna norma 7 m kw. na osobę. Sąd Najwyższy uznał tę interpretację za wadliwą.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz poprzedzające go decyzje.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Miasta (...) w przedmiocie odmowy przydzielenia opróżnionej części lokalu na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 1988 r. I SA 1417/87uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go decyzje (...).Uzasadnienie faktyczneDokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny interpretacja art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz. U. z 1983 nr 11 poz. 55/, według której "powierzchnią mniejszą od przysługującej według norm zaludnienia" jest w rozumieniu wymienionego przepisu powierzchnia mieszkalna poniżej minimum normy zaludnienia - 7 m kw. na osobę, jest interpretacją wadliwą.Przepis art. 34 ust. 3 prawa lokalowego odwołuje się bowiem do powierzchni mieszkalnej przysługującej według norm zaludnienia, a powierzchnia taka, przysługująca jednej osobie, została w § 7 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 1974 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów prawa lokalowego (Dz. U. Nr 26 poz. 152 ze zm.) określona na 7-10 m kw.Takie wyznaczenie normy powierzchni mieszkalnej powoduje, że przez "powierzchnię mniejszą od przysługującej według norm zaludnienia" należy rozumieć w zależności od okoliczności powierzchnię mniejszą bądź od minimalnej normy 7 m kw. bądź maksymalnej normy 10 m kw.Przepis art. 34 ust. 3 prawa lokalowego nie daje podstawy, by na użytek jego zastosowania inaczej rozumieć zawarte w nim sformułowanie "powierzchnia mniejsza od przysługującej według norm zaludnienia".W szczególności przyjęcie, iż oznacza ono powierzchnię mniejszą od minimalnej powierzchni przysługującej według norm zaludnienia nie tylko że nie wynika ze słów użytych w przepisie, ale prowadzi do ograniczenia zakresu uprawnienia jakie przyznaje najemcom lokali zajmowanych przez więcej niż jednego najemcę art. 34 ust. 3 prawa lokalowego.Taka wykładnia wymienionego przepisu jest zaś sprzeczna z celem prawa lokalowego wyrażonym w preambule do tego prawa, a mianowicie dążeniem do dalszej poprawy w zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych ludności.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 34 ust. 3§ 7 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.