I ZB 8/22

Sygn. akt I ZB 8/22 ZARZĄDZENIE Dnia 17 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński W związku z wnioskiem adw. M. G. o zbadanie spełnienia przez SSN Wiesława Kozielewicza wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i postępowania po powołaniu, który wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 12 września 2022 r., na podstawie art. 29 § 10 ustawy o Sądzie Najwyższym i art. 429 § 1 k.p.k., stwierdziwszy, że: - wniosek został złożony wobec sędziego SN Wiesława Kozielewicza wyznaczonego do składu rozpoznającego sprawę dyscyplinarną (art. 29 § 6 pkt 2 u.SN), - wniosek został złożony przez stronę postępowania przed SN w sprawie dyscyplinarnej - SSO K. C. (art. 29 § 7 u.SN), - wniosek został sporządzony, podpisany i wniesiony przez obrońcę - adw. M. G. (art. 871§1 kpc w zw. z art. 29§8 zd. czwarte u.SN), - wniosek został wniesiony z zachowaniem terminu (art. 29 § 8 u.SN), - wniosek czyni zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego.(art. 29 § 9 u.SN), - wniosek zawiera żądanie stwierdzenia, że w sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 29 § 5 u.SN, - wniosek zawiera jedynie wskazanie okoliczności uzasadniających żądanie w zakresie okoliczności związanych z wyznaczeniem SSN Wiesława Kozielewicza do pełnienia funkcji Przewodniczącego I Wydziału Izby Odpowiedzialności Zawodowej przez Pierwszego Prezesa SSN Małgorzatę Manowską, wniosek nie przytacza żadnych merytorycznych okoliczności związanych z zachowaniem SSN Wiesława Kozielewicza po jego wyznaczeniu oraz nie 2 wskazuje, jak w okolicznościach tej sprawy ewentualne naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności mogłoby wpływać na jego wynik, 1) wniosek odrzucić; 2) odpis wniosku i zarządzenia załączyć do sprawy II ZZ 6/22; 3) odpis zarządzenia doręczyć SSO K. C.; 4) o wniosku i o wydanym zarządzeniu zawiadomić SSN Wiesława Kozielewicza; 5) zakreślić sprawę w repertorium ZB jako zakończoną w inny sposób. UZASADNIENIE W pierwszej kolejności wskazać należy, że wniosek niespełniający wymagań wymienionych w art. 29 § 9 pkt 1 i 2 u.SN podlega odrzuceniu bez wezwania do usunięcia braków formalnych (art. 29 § 10 u.SN), co też należało uczynić w sprawie niniejszej. Zarządzenie zaś o odrzuceniu wniosku nie podlega zaskarżeniu i zgodnie z art. 99 § 2 k.p.k. nie wymaga ono pisemnego uzasadnienia. Niemniej jednak uwzględniając charakter przedmiotowej sprawy, zasadnym jest przedstawienie argumentów przemawiających za koniecznością wydania rozstrzygnięcia o odrzuceniu wniosku. Na mocy art. 29 § 9 u.SN skarżący we wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności, o którym mowa w art. 29 § 5 u.SN powinien przytoczyć okoliczności uzasadniające żądanie oraz wskazać dowody na ich poparcie. Działający w imieniu SSO K. C., adw. M. G. wniósł o zbadanie spełnienia przez SSN Wiesława Kozielewicza wymogów niezawisłości i bezstronności, na podstawie art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym, wskazując, że SSN Wiesław Kozielewicz do pełnienia funkcji Przewodniczącego I Wydziału Izby Dyscyplinarnej został wyznaczony przez Pierwszego Prezesa SN Małgorzatę Manowską, powołaną, zdaniem tego obrońcy, do Sądu Najwyższego w wadliwej procedurze przed KRS ukształtowaną w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 roku oraz fakt orzekania przez SSN Wiesława Kozielewicza w składach sędziowskich wspólnie z 3 osobami powołanymi do SN w wadliwej procedurze pomimo wydanej uchwały trzech połączonych izb z dnia 23 stycznia 2020 roku. Poprawnie złożony wniosek o przeprowadzenie testu z art. 29§2 u.ŚN powinien zawierać jasno wskazaną tezę dowodową oraz dowody umożliwiające jej wykazanie (udowodnienie). Będący przedmiotem analizy wniosek nie spełnia tych wymogów oraz nie zawiera żadnych merytorycznych argumentów i podstaw, które uprawdopodobniają chociażby w minimalnym zakresie tezę o zasadności przeprowadzenia testu, o którym mowa w art. 29 § 5 u.SN wobec SSN Wiesława Kozielewicza. Uwzględniając powyższe uznać należało, że w niniejszej sprawie nie został spełniony wymóg, o którym mowa w art. 29 § 9 pkt 2 u.SN, a w związku z tym zasadnym było odrzucenia wniosku. W zakresie zaś rozumienia oraz istoty instytucji testu bezstronności należy odwołać się do orzecznictwa SN (np. zarządzenie SN z dnia 16 sierpnia 2022 r., sygn. akt II KB 2/22). Wskazać ponadto należy, że na niniejsze zarządzenie nie przysługuje zażalenie. Wprawdzie, zgodnie z art. 429§2 kpk, odmowa przyjęcia środka odwoławczego jest w postępowaniu karnym zaskarżalna (art. 429 § 2 k.p.k.), a skoro do rozpoznania wniosku stosuje się przepisy o zażaleniu z procedury, w której wniosek taki został złożony, czyli w niniejszym wypadku procedury karnej, to można wywodzić, że na zarządzenie o odrzuceniu wniosku przysługuje środek zaskarżenia (art. 429 § 2 k.p.k. w zw. z art. 29 § 24 u.SN). Niemniej jednak wskazać należy, że ustawa wyłącza co do zasady możliwość wniesienia zażalenia na postanowienia i zarządzenia wydane przez Sąd Najwyższy (art. 426 § 1 k.p.k. także w związku z treścią art. 466 § 1 k.p.k. i art. 29 § 24 u.SN), chyba że przepis szczególny wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia od zarządzenia czy postanowienia wydanego w najwyższej instancji sądowej. Przepisy procedury karnej jak i ustawa o Sądzie Najwyższym nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na wydane w Sądzie Najwyższym, w oparciu o art. 29 § 10 u.SN, zarządzenie o odrzuceniu wniosku o którym mowa art. 29 §5 u. SN. Mając powyższe na uwadze, zarządzono jak we wstępie. [as] 4