I ZSK 6/23

I ZSK 6/23 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie sędziego Sądu Rejonowego w C. w stanie spoczynku – X.Y.. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu 14 kwietnia 2023 r., wniosku sędziego Sądu Rejonowego w C. w stanie spoczynku –X.Y. o przekazanie sprawy według właściwości Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, na podstawie art. 128 ustawy z 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 217 ze zm.) (dalej : „usp”) w zw. z art. 35 § 1 k.p.k. i art. 9 § 2 k.p.k., postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Pismem z 28 marca 2023 r., sędzia w stanie spoczynku – X.Y., wniósł o uchylenie postanowienia Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku z 10 stycznia 2023 r., sygn. akt ASD 7/22 i przekazanie sprawy do rozpoznania temu Sądowi, jako właściwemu. Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku postanowieniem z 10 stycznia 2023 r. stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i przekazał sprawę według właściwości do Sądu Najwyższego. Postanowienie uprawomocniło się 1 lutego 2023 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I ZSK 6/23 2 Wniosek zawarty w piśmie sędziego z 28 marca 2023 r. nie może być uwzględniony. Sąd niższego rzędu nie może orzekać w sprawie należącej do właściwości sądu wyższego rzędu – art. 439 pkt 4 k.p.k. w związku z art. 128 usp. Zgodnie z art. 110 § 1 pkt 1 lit b usp w sprawach dyscyplinarnych sędziów wyczerpujących znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego orzeka Sąd Najwyższy w składzie dwóch sędziów orzekających w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej i jednego ławnika Sądu Najwyższego. Postępowanie w sprawie dotyczy wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, wyczerpującego jednocześnie znamiona umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego – art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., zaś wszystkie typy przestępstwa znęcania się (art. 207 § 1–3 k.k.) są występkami, ściganymi z oskarżenia publicznego z urzędu. Odwołanie się w piśmie z 28 marca 2023 r. do postanowienia Sądu Najwyższego z 28 września 2022 r., I ZW 8/22, nie zmienia wskazanej normy, gdyż wniosek o wyznaczenie sądu dyscyplinarnego właściwego do rozpoznania sprawy dyscyplinarnej X.Y. Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania, kierując się zasadą z art. 110 § 1 pkt 1 lit. a usp, że dla sędziów sądów rejonowych, właściwy jest sąd dyscyplinarny, w okręgu którego pełni służbę sędzia objęty postępowaniem. Od zasady tej jest wyjątek obejmujący sędziów sądów rejonowych, przewidziany w art. 110 § 1 pkt 1 lit. b usp, bowiem Sąd Najwyższy w składzie dwóch sędziów orzekających w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej i jednego ławnika Sądu Najwyższego orzeka w pierwszej instancji w sprawach przewinień dyscyplinarnych wyczerpujących znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego. Z tych przyczyn wniosek o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy według właściwości Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku nie jest zasadny. (M.D.) [ał] I ZSK 6/23 3