II ZOW 9/22

II ZOW 9/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący) SSN Marek Motuk (sprawozdawca) Ławnik SN Radosław Jeż Protokolant Kamila Zacharz w sprawie obwinionej sędzi Sądu Rejonowego w G. X. Y. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na rozprawie w dniu 23 września 2025 r. odwołań Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych i Krajowej Rady Sądownictwa od postanowienia Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w [...] z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt [...] o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; 2. zażalenie Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych z dnia 29 stycznia 2020 r., pozostawić bez rozpoznania; 3. kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa. Radosław Jeż Wiesław Kozielewicz Marek Motuk UZASADNIENIE II ZOW 9/22 2 Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych wnioskiem z dnia 15 listopada 2019 r. zwrócił się o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej sędzi Sądu Rejonowego w G. X. Y., obwinionej o to, że: 1. w dniu 9 sierpnia 2019 r. nie zachowując powściągliwości w korzystaniu z mediów społecznościowych, pomówiła X.1 Y.1, prokuratora Prokuratury Krajowej o takie postępowanie, które mogło poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu prokuratora i sędziego w ten sposób, że na serwisie społecznościowym „T.", jako użytkownik „X. Y. @[…]”, komentując zgłoszenie przez wyżej wymienionego kandydatury na wolne stanowisko sędziowskie w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, określiła go jako osobę, „która nie ma stażu i łamał prawa człowieka”, przez co uchybiła godności urzędu oraz zasadom etyki zawodowej, określonym w § 2, § 4, § 5 ust. 2, § 10, § 16 i § 23 uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z 19 lutego 2003 r. w sprawie uchwalenia zbioru zasad etyki zawodowej sędziów w zakresie nakazu przestrzegania dobrych obyczajów, dbania o autorytet swojego urzędu i nie stwarzania swoim zachowaniem nawet pozorów nieprzestrzegania porządku prawnego, unikania zachowań, które mogłyby podważyć zaufanie do jej niezawisłości i bezstronności, unikania zachowań mogących przynieść ujmę godności sędziego oraz powściągliwego korzystania z mediów społecznościowych, tj. o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 u.s.p.; 2. w dniu 25 sierpnia 2019 r. nie zachowując powściągliwości w korzystaniu z mediów społecznościowych pomówiła Ministra Sprawiedliwości o takie postępowanie, które mogło poniżyć go w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do-wykonywania funkcji publicznych, w tym sprawowania urzędu Ministra Sprawiedliwości w ten sposób, że na serwisie społecznościowym „T.”, jako użytkownik „X. Y. @[…]” określiła go jako ministra, który „wyprodukował aferę” i jest „odpowiedzialny za stworzenie systemu korumpującego w sądach i prokuraturze uzależniającego wymiar spr. od woli politycznej”, przez co uchybiła godności urzędu oraz zasadom etyki zawodowej, określonym w § 2, § 4, § 5 ust. 2, § 10, § 16 i § 23 uchwały II ZOW 9/22 3 Krajowej Rady Sądownictwa z 19 lutego 2003 r. w sprawie uchwalenia zbioru zasad etyki zawodowej sędziów w zakresie nakazu przestrzegania dobrych obyczajów, dbania o autorytet swojego urzędu i nie stwarzania swoim zachowaniem nawet pozorów nieprzestrzegania porządku prawnego, unikania zachowań, które mogłyby podważyć zaufanie do jej niezawisłości i bezstronności, unikania zachowań mogących przynieść ujmę godności sędziego oraz powściągliwego korzystania z mediów społecznościowych, tj. o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 u.s.p. Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w [...] postanowieniem z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. akt [...], działając na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., umorzył postępowanie dyscyplinarne prowadzone przeciwko sędzi Sądu Rejonowego w G. X. Y., kosztami postępowania obciążając Skarb Państwa. Zażalenie na to postanowienie wniósł Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych, zaskarżając je w całości na niekorzyść obwinionej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił mającą wpływ na treść zaskarżonego postanowienia obrazę przepisów postępowania, tj. art. 128 u.s.p. w zw. z art. 17 § 1 pkt. 9 k.p.k., polegającą na przyjęciu przez Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w [...], wbrew przepisom prawa i regułom ich wykładni, że Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych i jego Zastępcy nie są uprawnieni do prowadzenia sprawy sędziego sądu rejonowego, a w konsekwencji na przyjęciu, że organom tym nie służy przymiot uprawnionego oskarżyciela przed sądem dyscyplinarnym, co skutkowało nieuzasadnionym przyjęciem negatywnej podstawy procesu w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela i umorzeniem postępowania przeciwko obwinionej sędzi sądu rejonowego. W konkluzji Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w [...] do merytorycznego rozpoznania. Odwołanie od powołanego wyżej postanowienia wniosła również Krajowa Rada Sądownictwa, zaskarżając je całości na niekorzyść obwinionej. II ZOW 9/22 4 Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, tj. art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., przez przyjęcie przez sąd dyscyplinarny pierwszej instancji – niezgodnie z przepisami prawa i regułami ich wykładni – że Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych i jego Zastępcy nie są podmiotami uprawnionymi do prowadzenia sprawy dyscyplinarnej sędziego sądu rejonowego i w konsekwencji przyjęciu, że organy te pozbawione są przymiotu uprawnionego oskarżyciela przed sądem dyscyplinarnym, co w konsekwencji skutkowało pozbawionym uzasadnienia przyjęciem, że w niniejszej sprawie zachodzi negatywna przesłanka procesowa określona w art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., tj. brak skargi uprawnionego oskarżyciela, skutkująca umorzeniem postępowania. Powołując się na powyższy zarzut, Krajowa Rada Sądownictwa wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w [...]. W dniu 14 marca 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła informacja o tym, że postanowieniem z dnia 1 marca 2024 r. do sprawy wstąpił Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości Tomasz Szymański. Zarządzeniem z dnia 21 maja 2024 r. Minister Sprawiedliwości w miejsce sędziego Sądu Apelacyjnego w Krakowie Tomasza Szymańskiego pełniącego funkcję Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości powołał sędziego Sądu Apelacyjnego w Gdańsku Włodzimierza Brazewicza. Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości Włodzimierz Brazewicz postanowieniem z dnia 14 czerwca 2024 r. wstąpił do niniejszej sprawy i pismem z dnia 13 czerwca 2024 r. cofnął zażalenie wniesione przez Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych, zaś na rozprawie odwoławczej cofnął także wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Sąd Najwyższy podziela swoje wcześniejsze zapatrywania zawarte w postanowieniach: z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt II ZOW 42/22 oraz II ZOW 9/22 5 z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II ZOW 44/22, które zostały wyrażone przy rozważaniu tożsamego problemu prawnego. W ich świetle niewątpliwie rację ma Krajowa Rada Sądownictwa, podnosząc w swoim środku zaskarżenia iż Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w [...] rażąco naruszył art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k., poprzez ustalenie – niezgodnie z przepisami prawa i regułami ich wykładni - że Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych i jego Zastępcy nie są podmiotami uprawnionymi do prowadzenia sprawy dyscyplinarnej sędziego sądu rejonowego, jednakże z uwagi na ustanowienie w dniu 1 marca 2024 r. w niniejszej sprawie Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości i stanowisko tego Rzecznika co do zażalenia Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych a także jego wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej wobec SSR X. Y., postępowanie w tej sprawie musiało zostać umorzone z uwagi na brak skargi uprawnionego oskarżyciela. W tej sytuacji rozstrzygnięcie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w [...] należało utrzymać w mocy z uwzględnieniem nowej sytuacji procesowej. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. [M. T.] [r.g.] Radosław Jeż Wiesław Kozielewicz Marek Motuk