I PZ 2/05

Sygn. akt I PZ 2/05 POSTANOWIENIE Dnia 21 kwietnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Herbert Szurgacz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Tyszel SSN Katarzyna Gonera w sprawie z powództwa D. K. przeciwko Urzędowi Miejskiemu w B. o przywrócenie do pracy i zapłatę wynagrodzenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 kwietnia 2005 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 13 października 2004 r., sygn. akt VI Pa …/04, oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 października 2004 r. Sąd Okręgowy w B. VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił kasację wnioskodawcy D. K. od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 16 października 2003 r. (V P …/03) z uzasadnieniem, że kasacja nie spełnia wymagania przewidzianego art. 3933 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. Kasacja taka dotknięta jest brakiem nieusuwalnym i na mocy art. 3935 k.p.c. podlega odrzuceniu. 2 W zażaleniu na to postanowienie powód wniósł o jego uchylenie i uwzględnienie kasacji wskazując, że nie podziela stanowiska Sądu Apelacyjnego, iż kasacja nie spełnia wymogów formalnych. W ocenie pełnomocnika złożona kasacja spełnia wymogi przepisu art. 3933 k.p.c. Strona powodowa wskazała bowiem naruszenie przez Sąd Okręgowy prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, wskazała również na naruszenie przepisów proceduralnych, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i wydanie orzeczenia zgodnie z żądaniem pozwu. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Ustawą z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. Nr 48, poz.554) zreformowano instytucję kasacji. Znowelizowany przepis art. 3933 § 1 k.p.c. określa rygory, którym obecnie powinna odpowiadać kasacja jako szczególny środek odwoławczy. Oprócz dotychczasowych wymagań w postaci wskazania podstaw kasacji i ich uzasadnienia konieczne jest przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, przy czym należy to uczynić w sposób nawiązujący do treści art. 393 k.p.c., w którym określone zostały przesłanki odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania. Warunki, jakim powinna odpowiadać kasacja, określone w przepisie art. 3933 § 1 k.p.c. odmiennie niż wymagania przewidziane dla niej jako pisma procesowego, o którym mowa w art. 3933 § 2 k.p.c. - nie są traktowane jako formalne i podlegające ewentualnemu uzupełnieniu w trybie art. 130 k.p.c. Ich brak stanowi zatem istotną wadę, która mogłaby zostać usunięta jedynie w terminie przewidzianym do wniesienia kasacji (art. 3934 § 1 k.p.c.), który w przedmiotowej sprawie już upłynął. Kasacja nie respektująca powyższych wymagań należy do kategorii kasacji niedopuszczalnych w rozumieniu art. 3935 k.p.c. W postanowieniu z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSN 2001, z. 3, poz. 51 Sąd Najwyższy wyjaśnił, że brak polegający na 3 nieprzedstawieniu okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji powoduje odrzucenie kasacji bez wzywania o jego uzupełnienie. Dokonując oceny, czy w kasacji wnioskodawca przedstawił okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie należy wskazać, że w tym zakresie istnieje już bogate orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 22 marca 2001 r. V CZ 131/01, OSNC 2001/10/156; postanowienie z dnia 12 grudnia 2000 r. V CKN 1780/00, OSNC 2001/3/52; postanowienie z dnia 11 maja 2001 r. III CZ 28/01, OSNC 2002 r./2/22; postanowienie z dnia 17 października 2001 r. III CZ 98/01, OSNC 2002 r./5/71; postanowienie z dnia 5 czerwca 2001 r. IV CZ 45/01, OSNC 2001 r./lO/157; postanowienie z dnia 10 maja 2001 r., CZ 35/01, OSNC 2002 r./1/11). W pewnym uogólnieniu można przyjąć, że przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji (spełnienie wymagania z art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) powinno być wyraźne, przede wszystkim w tym znaczeniu, że nie może być ono wyinterpretowane z przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, lecz powinno przybrać formę wyodrębnionego wywodu prawnego, w którym skarżący wskaże, jakie konkretnie występujące w sprawie okoliczności pozwalają zakwalifikować kasację do rozpoznania, i jednocześnie uzasadni, dlaczego odpowiadają one ustawowemu katalogowi przesłanek usprawiedliwiających przyjęcie kasacji (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01, OSNC 2002, nr 5 poz. 71, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11). Skarżący powinien wypełnić formułę art. 393 k.p.c. odpowiednią treścią, przytaczając szczegółową argumentację prawną, wykazującą, że w przyjętych ustaleniach faktycznych, stanowiących podstawę zaskarżonego orzeczenia, zachodzi przynajmniej jedna z wymienionych w art. 393 k.p.c. przesłanek. W przypadku kasacji powoda, kasacja nie wskazuje okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie w znaczeniu wyżej przedstawionym. Uzasadnienie kasacji stanowi polemikę z ustaleniami Sądu drugiej instancji oraz ich oceną prawną. Powyższe nie spełnia wymagań art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. przytoczenia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji. Przedstawienie okoliczności, które uzasadniałyby rozpoznanie kasacji ze względu na występujące w sprawie 4 istotne zagadnienie prawne, polega na przedstawieniu tego zagadnienia przez jego sformułowanie z przytoczeniem argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych albo uzasadnienia, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Kwestia, czy wskazywane przez skarżącego zagadnienie prawne rzeczywiście nim jest i czy jest na tyle istotne, by sprawa została rozpoznana przez najwyższą instancję sądową, należy do Sądu Najwyższego, a rzeczą sądu drugiej instancji jest jedynie formalne stwierdzenie, czy skarżący przedstawił okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji, nawiązujące do treści art. 393 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2002 r., IV CZ 104/02). W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy nie wykroczył poza granice wyznaczone art. 3935 k.p.c., ponieważ skarżący w ogóle nie przedstawił okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji. Z przytoczonych motywów, w oparciu o art. 39318, 39319 w związku z art. 385 k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia.