I PZ 57/00

Postanowienie z dnia 14 września 2000 r. I PZ 57/00 Oświadczenie pełnomocnika strony o prawdopodobnej omyłce listono-sza w doręczeniu przesyłki sądowej, zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych kasacji pod rygorem jej odrzucenia, nie wystarcza do usta-lenia, że nie została ona zastępczo doręczona adresatowi (art. 139 § 1 KPC). Przewodniczący SSN Barbara Wagner (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski, Zbigniew Myszka. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 wrześ-nia 2000 r. sprawy z powództwa Ewy G. przeciwko Zespołowi Szkół Kolejowych w S. o wynagrodzenie, na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowe-go-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 27 kwietnia 2000 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach posta-nowieniem z dnia 27 kwietnia 2000 r. [...] odrzucił kasację Ewy G. od wyroku tego Sądu z dnia 1 lutego 2000 r. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2000 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych kasacji przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia kasacji. Wezwanie zostało mu przesłane pod adres Kancelarii wskazany w kasacji. Na zwrotnym potwierdzeniu od-bioru przesyłki listonosz uczynił wzmiankę, że nie zastał adresata, pismo sądowe złożył w Urzędzie Pocztowym w K. - właściwej placówce oddawczej, umieszczając o tym zawiadomienie na drzwiach lokalu. Pozostawienie przesyłki placówka oddawcza 2 potwierdziła przez umieszczenie na stronie adresowej adnotacji "awizowano dnia 30.03.2000 r." i odcisk datownika. Przesyłka przechowywana była na poczcie przez 7 dni od dnia jej złożenia. Nie została podjęta w terminie i po umieszczeniu na stronie adresowej adnotacji „nie podjęto w terminie” wraz z odciskiem datownika: 7.04.2000 r., placówka pocztowa zwróciła ją Sądowi. Pismo zostało doręczone pełnomocnikowi Ewy G. w sposób określony w art. 139 § 1 KPC i § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postę-powaniu cywilnym (Dz.U. Nr 62, poz. 697), w dniu 6 kwietnia 2000 r., wobec czego termin do wykonania zarządzania upłynął 13 kwietnia. W tej sytuacji kasację jako prawnie niedopuszczalną należało, na podstawie art. 3935 KPC, odrzucić. Ewa G. zaskarżyła to postanowienie zażaleniem wnosząc o jego uchylenie i nadanie kasacji biegu. Jej pełnomocnik wskazywał na brak jakichkolwiek dowodów świadczących o złożeniu przez pocztę zawiadomienia o nadejściu przesyłki w drzwiach jego Kancelarii. Twierdził, że zdarzały się przypadki, gdy korespondencję dla niego pozostawiano w skrzynkach pocztowych wprawdzie przy ul. D., ale dla lo-kali 3 lub 4. Nadto podniósł, że postanowienie o odrzuceniu kasacji zostało nadesła-ne do Regionu Ś.-D. KNSZZ „ Solidarność 80” w K., a nie na adres pełnomocnika wskazany w kasacji. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie „oparte było na niewyjaśnionych motywach, wątpliwym stanie faktycznym”, co powinno skutkować jego uchyleniem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wbrew odmiennemu twierdzeniu pełnomocnika Ewy G., ustalenia, że wezwa-nie do uzupełnienia braków formalnych kasacji zostało mu doręczone prawidłowo Sąd dokonał po wyjaśnieniu „motywów” i w niewątpliwym stanie faktycznym . Wszystkie podane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia fakty zostały pot-wierdzone pismem bądź to przez listonosza, bądź pracowników urzędu pocztowego. Brak jest jakichkolwiek podstaw do podejrzenia, że wszyscy oni potwierdzali nie-prawdę. Sugestia co do pozostawienia przez doręczyciela pisma adresowanego do pełnomocnika Ewy G. w skrzynce listowej innych lokatorów jest tylko przypuszcze-niem. By przyznać jej walor faktu, adresat przesyłki musiałby wykazać lub przynajm-niej uprawdopodobnić, że tak właśnie, jak „podejrzewa”, było rzeczywiście. 3 Poza tym, art. 3933 KPC jednoznacznie określa wymagania formalne kasacji, w tym także zobowiązanie wnoszącego skargę do podania w sprawach o roszczenia majątkowe wartości przedmiotu zaskarżenia. Pełnomocnikowi strony będącemu ad-wokatem przepis ten był zapewne znany w chwili sporządzania kasacji. Doręczenie postanowienia o odrzuceniu kasacji pod adres siedziby Regionu KNSZZ „Solidarność 80” było w przebiegu postępowania usprawiedliwione. Powódka była bowiem reprezentowana przed sądami obu instancji przez Eugeniusza L., naj-pierw zastępcę przewodniczącego, a następnie przewodniczącego Regionu Ś.-D. KNSZZ „Solidarność 80”, który także w jej imieniu składał zapowiedź kasacji. Oko-liczność ta nie ma wszakże w sprawie znaczenia, skoro pełnomocnik ustanowiony do wniesienia kasacji otrzymał odpis orzeczenia i w terminie wniósł na nie zażalenie. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 385 KPC w związku z art. 397 § 2 KPC i art. 39319 KPC, orzekł jak w sentencji. ========================================