I USK 392/26

PostanowienieIzba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2026-07-28

Skład orzekający: Ewa Stryczyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt III AUa 496/24, w sprawie o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, powinna zostać przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, odmówił jej przyjęcia do rozpoznania. Decyzja ta oznacza, że skarga kasacyjna nie spełniła wymogów formalnych lub merytorycznych uzasadniających jej merytoryczne rozpoznanie przez Sąd Najwyższy.
Stan faktyczny
Odwołujący się J.R. wniósł odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych przeciwko decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we Wrocławiu odmawiającej mu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Po rozpoznaniu sprawy przez sądy niższych instancji, odwołujący się wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

I USK 392/26 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stryczyńska w sprawie z odwołania J.R. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we Wrocławiu o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 28 lipca 2026 r., na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt III AUa 496/24, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [SOP]

Powiązane orzeczenia

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 30.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy