I UZ 11/05

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2005-05-19

Skład orzekający: Roman Kuczyński, Józef Iwulski, Herbert Szurgacz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie o rentę wyrównawczą, będącą świadczeniem powtarzającym się, wartość przedmiotu zaskarżenia kasacją powinna być obliczona jako suma świadczeń za jeden rok, czy za cały okres ich trwania?
Ratio decidendi
W sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się, zgodnie z art. 22 k.p.c., wartość przedmiotu sporu, a tym samym wartość przedmiotu zaskarżenia kasacją, stanowi suma świadczeń za jeden rok. Jeśli świadczenia trwają krócej niż rok, bierze się pod uwagę sumę za cały okres ich trwania. Stanowisko skarżącego, że wartość przedmiotu sporu powinna być określona jako iloczyn wysokości renty za cały sporny okres, jest nietrafne.
Stan faktyczny
Powód domagał się zasądzenia renty wyrównawczej. Sąd Okręgowy odrzucił jego kasację, uznając, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż wymagane dziesięć tysięcy złotych. Powód wniósł zażalenie, argumentując, że wartość przedmiotu sporu powinna być obliczona jako suma świadczeń za cały okres ich trwania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I UZ 11/05 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Roman Kuczyński (przewodniczący) SSN Józef Iwulski SSN Herbert Szurgacz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa H. J. przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej Kopalni Węgla Kamiennego "S." w K. o rentę wyrównawczą, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2005 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w . z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt VIII Pa …/04, oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2004 r. Sad Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. odrzucił kasację H. J. od wyroku tego Sądu z dnia 1 lipca 2004 r. z uzasadnieniem, że wartość przedmiotu zaskarżenia kasacją jest niższa niż dziesięć tysięcy zł, co czyni kasację niedopuszczalną. Po ograniczeniu żądania pozwu tylko do renty wyrównawczej wartość przedmiotu sporu wynosiła 4.200 zł. W zażaleniu od tego postanowienia powód domagał się jego uchylenia, wskazując, że wniósł o zasądzenie renty wyrównawczej po 300 zł miesięcznie. 2 Wartość przedmiotu zaskarżenia kasacją „stanowi zatem odpowiednik całej kwoty objętej pozwem. Miesięczna wartość roszczenia wynosiła 200 zł. Kwotę te należy zatem przemnożyć przez ilość miesięcy, w których powód domagał się zasądzenia tej kwoty.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 3921 k.p.c. kasacja nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia kasacją musi uwzględniać wymagania art. 19 i n. k.p.c. Według art. 22 k.p.c. w sprawach o prawo do świadczeń powtarzających się wartość przedmiotu sporu stanowi suma świadczeń za jeden rok, a jeżeli świadczenia trwają krócej niż rok – za cały okres ich trwania. W świetle powyższego przepisu stanowisko skarżącego, że wartość przedmiotu sporu, a tym samym wartość przedmiotu zaskarżenia kasacją w sprawie o rentę wyrównawczą, która niewątpliwie ma charakter świadczenia powtarzającego się, miałaby zostać określona jako iloczyn wysokości renty za cały sporny okres od dnia 9 maja 1995 r. – jest oczywiście nietrafne. Z powyższych względów, na podstawie art. 39318, 39319 w związku z art. 385 k.p.c. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3921 KPCart. 19art. 22 KPCart. 39318art. 385 KPC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy