II BP 7/15

Sygn. akt II BP 7/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z powództwa H. M. przeciwko Gminnemu Zakładowi […] w L. o sprostowanie świadectwa pracy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 lutego 2016 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt V Pa […], odrzuca skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację H. M. od wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 3 listopada 2014 r. oddalającego jego powództwo przeciwko Gminnemu Zakładowi w L. o sprostowanie świadectwa pracy. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem tego prawomocnego orzeczenia H. M. wskazał, że jest on niezgodny z art. 32 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. 2015 r., poz. 121 ze zm.) w związku z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). 2 Przez wydanie zaskarżonego wyroku została mu wyrządzona szkoda w postaci pozbawienia ekspektatywy nabycia prawa do emerytury na preferencyjnych zasadach ze względu na osiągniecie tzw. wcześniejszego wieku emerytalnego i posiadanie wymaganego stażu pracy w szczególnych warunkach. Skarżący stwierdził, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, wniósł zatem o stwierdzenie jego niezgodności z prawem oraz o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu, a ewentualnie również poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu Sądowi. Skarżący wniósł także alternatywnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie do co istoty sprawy zgodnie z żądaniem pozwu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Mając na względzie, że uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie niezgodnego z prawem orzeczenia polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona, oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2009 r., IV CNP 43/09, z dnia 22 maja 2009 r., IV CNP 32/09, z dnia 24 marca 2009 r., I BP 1/09 i z dnia 28 października 2008 r., I BU 6/08, niepublikowane) należy stwierdzić, że skarżący nie wypełnił wymagania skargi ujętego w art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. i nie uprawdopodobnił poniesienia szkody przez wydanie zaskarżonego wyroku. Podniesione przez niego okoliczności można rozważać wyłącznie w sferze zagrożenia powstania szkody - zgodnie z judykaturą - nie jest wystarczające do uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 2008 r., II BP 68/07, OSNP 2010 nr 1-2, poz. 6). W konsekwencji Sąd Najwyższy odrzucił skargę, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.). [l.n] 3