II BU 7/17

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2018-04-12

Skład orzekający: Krzysztof Staryk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od wyroku sądu drugiej instancji, od którego została wniesiona skarga kasacyjna, która nie została przyjęta do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od wyroku sądu drugiej instancji, od którego została wniesiona skarga kasacyjna, która została odrzucona lub od której odmówiono przyjęcia do rozpoznania. W takiej sytuacji skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie wnioskodawcy od decyzji odmawiającej umorzenia należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego. Od wyroku Sądu Apelacyjnego została wniesiona skarga kasacyjna, od której Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II BU 7/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z wniosku C. S. przeciwko Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Likwidatorowi Funduszu Alimentacyjnego w W. o umorzenie należności z likwidowanego funduszu alimentacyjnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 kwietnia 2018 r., skargi wnioskodawcy o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt III AUa (…), odrzuca skargę. UZASADNIENIE Wyrokiem z 30 września 2015 r., sygn. akt III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…) – w sprawie z wniosku C. S. przeciwko Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Likwidatorowi Funduszu Alimentacyjnego w W. o umorzenie należności z likwidowanego funduszu alimentacyjnego – oddalił apelację wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Ubezpieczeń Społecznych w W. z 13 marca 2014 r., sygn. akt XIII U (…), oddalającego odwołanie C. S. od decyzji pozwanego z 13 maja 2013 r., w której Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Likwidator Funduszu Alimentacyjnego odmówił C. S. umorzenia należności likwidowanego funduszu alimentacyjnego z tytułu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz 5% opłaty na pokrycie kosztów związanych z 2 działalnością funduszu za okres od listopada 1994 r. do października 2003 r., w łącznej kwocie 30.584,22 zł. Pełnomocnik wnioskodawcy wniósł od wyroku Sądu drugiej instancji skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4241a § 1 k.p.c. od wyroków sądu drugiej instancji, od których wniesiono skargę kasacyjną, oraz od orzeczeń Sądu Najwyższego skarga nie przysługuje. Przez skargę kasacyjną „wniesioną” należy rozumieć skargę „wniesioną skutecznie”, tj. taką, która nie została odrzucona, a Sąd Najwyższy poddał ją co najmniej tzw. przedsądowi (art. 3989 k.p.c.) albo rozpoznał po przyjęciu do rozpoznania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2006 r., II CNP 53/06 oraz z dnia 28 maja 2008 r., II CNP 38/08, LEX nr 494146). Od zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) została wniesiona przez wnioskodawcę skarga kasacyjna i poddana przedsądowi. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r., II UK 262/16, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej wnioskodawcy do rozpoznania. W tej sytuacji skarga wnioskodawcy o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4241a § 1 KPCart. 3989 KPCart. 4248 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy