II PSK 19/23

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2023-09-20

Skład orzekający: Bohdan Bieniek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna pozwanego w sprawie o wynagrodzenie za pracę, ekwiwalent za urlop, wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, diety, zwrot potrąconej kwoty i sprostowanie świadectwa pracy spełnia wymogi formalne i merytoryczne uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną w sprawie o charakterze pracowniczym, odmawia jej przyjęcia do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki określone w art. 398^9 § 1 KPC. Oznacza to, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych lub merytorycznych, które uzasadniałyby jej merytoryczne rozpoznanie przez Sąd Najwyższy.
Stan faktyczny
Powód B. K. dochodził od pozwanego M. K. roszczeń ze stosunku pracy, w tym wynagrodzenia za pracę, ekwiwalentu za urlop, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, diet, zwrotu potrąconej kwoty oraz sprostowania świadectwa pracy. Sąd Okręgowy w Warszawie wydał wyrok w tej sprawie. Pozwany złożył skargę kasacyjną od tego wyroku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

II PSK 19/23 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z powództwa B. K. przeciwko M. K. o wynagrodzenie za pracę, ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, o wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, o diety, o zwrot potrąconej kwoty, o sprostowanie świadectwa pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 września 2023 r., skargi kasacyjnej pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt XIII Pa 159/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. [SOP] [ms]

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 25.07.2026. · PDF źródłowy