II UKN 548/00

Wyrok z dnia 5 września 2001 r. II UKN 548/00 Kontroli kasacyjnej podlega prawidłowość wykładni i zastosowania prawa w odniesieniu do stanu faktycznego ustalonego w zaskarżonym wyroku, jeżeli w kasacji zarzucono tylko naruszenie prawa materialnego (art. 3931 pkt 1 KPC). Przewodniczący SSN Teresa Romer, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca), Beata Gudowska. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2001 r. sprawy z wniosku Janusza S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w T.G. o prawo do renty, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26 stycznia 2000 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Decyzją z dnia 12 kwietnia 1999 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w T.G. odmówił przyznania wnioskodawcy Januszowi S. prawa do renty z tytułu niezdolno-ści do pracy z uwagi na powstanie niezdolności do pracy po upływie 18 miesięcy od ustania okresów składkowych. Odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 20 sierp-nia 1999 r. [...]. Sąd ustalił, że ostatni okres składkowy wnioskodawcy upłynął 1 czerwca 1994 r., a do tej daty wnioskodawca pobierał zasiłek dla bezrobotnych. Określony w art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Fun-duszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.) warunek powsta-nia niezdolności do pracy w ciągu 18 miesięcy od ustania okresów składkowych lub nieskładkowych uprawniających do świadczeń byłby spełniony, gdyby niezdolność do pracy powstała do 1 grudnia 1995 r. Z opinii biegłych lekarzy specjalistów z za- 2 kresu chorób wewnętrznych i neurologii wynika, że wnioskodawca jest niezdolny do pracy od 5 lutego 1999 r., zatem omawiany wymóg nie został spełniony. Po rozpoznaniu apelacji wnioskodawcy od tego wyroku Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 2 stycznia 2000 r. [...] oddalił apelację. Sąd Apelacyjny ustalił, że wnioskodawca ubiegał się o rentę in-walidzką w 1994 r. Jego odwołanie od decyzji odmawiającej przyznania tego świad-czenia zostało oddalone prawomocnym wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Katowi-cach z dnia 31 stycznia 1995 r. [...] wobec braku inwalidztwa. Ustalenia tego wyroku wzmacniają opinię biegłych lekarzy stwierdzającą, że niezdolność do pracy wniosko-dawcy nie powstała przed dniem 1 grudnia 1995 r. Wyrok ten zaskarżył kasacją wnioskodawca i wskazując jako podstawy kasacji naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych i na-ruszenie przepisów postępowania przez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, wniósł o uchylenie zaskarżo-nego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach do ponow-nego rozpoznania. W uzasadnieniu kasacji wnioskodawca podniósł, że nie ma żad-nej opinii lekarskiej dotyczącej stanu jego zdrowia z okresu od 7 grudnia 1994 r. do 1 grudnia 1995 r. Nie ma zatem pewności, że niezdolność wnioskodawcy do pracy nie powstała w ciągu 1995 r., a więc w okresie wymaganym do spełnienia wymogu po-wołanego przepisu prawa materialnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3931 KPC kasację można oprzeć na dwóch podstawach: na na-ruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastoso-wanie oraz naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przepis art. 3933 KPC wymienia jako warunek do-puszczalności kasacji przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Prawi-dłowe przytoczenie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu przepisów prawa, które skarżący uważa za naruszone. W przypadku przytoczenia jako podstawy kasa-cji naruszenia przepisów postępowania w uzasadnieniu kasacji powinno znajdować się wyjaśnienie, na czym zdaniem skarżącego polega naruszenie każdego ze wska-zanych przepisów postępowania i jaki wpływ miało to naruszenie na wynik sprawy. 3 Wskazanie jako jednej z podstaw kasacji „niewyjaśnienia wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy” nie jest przytoczeniem pod-stawy kasacyjnej w rozumieniu powołanego przepisu. Nie można uznać, że kasacja została oparta na podstawie naruszenia przepisów postępowania, skoro nie wska-zuje się w niej, aby któryś z przepisów postępowania został naruszony. Skoro kasa-cja nie przedstawia zarzutu, że ustalenia faktyczne zapadły z naruszeniem przepisów postępowania, ustalenia te nie mogą być skutecznie kwestionowane. W konse-kwencji kasacja podlega rozpoznaniu tylko w takim zakresie, w jakim oparta jest na podstawie naruszenia prawa materialnego, przy czym kontroli podlega prawidłowość zastosowania prawa i jego wykładni w odniesieniu do stanu faktycznego ustalonego w zaskarżonym wyroku. Przepis art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 ze zm.) uzależnia prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od jednoczesnego spełnienia trzech warunków. Jednym z tych warunków jest powstanie niezdolności do pracy w wy-szczególnionych okresach składkowych lub nieskładkowych (między innymi w okre-sie pobierania zasiłku dla bezrobotnych), albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że niezdolność wnio-skodawcy do pracy powstała po upływie 18 miesięcy od ustania okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych, zatem omawiany warunek nie został spełniony. Zarzut błędnej wykładni powołanego przepisu jest bezzasadny, bowiem wynika z niego wy-raźnie, że prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy nie może być przyznane osobie, która nie spełnia któregoś z wymaganych warunków. Kasacja okazała się pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, zatem z mocy art. 39312 KPC podlega ona oddaleniu. ========================================