III PUO 48/24

III PUO 48/24 POSTANOWIENIE Dnia 23 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Frańczak w sprawie z wniosku B. W. o stwierdzenie prawomocności orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2000r., sygn. akt III SW 87/00, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 lipca 2024 r., odrzuca wniosek. UZASADNIENIE B. W. w dniu 14 maja 2024 r. (prezentata Dziennika Podawczego) wniósł „o stwierdzenie prawomocności orzeczenia z dnia 6 listopada 2000 r., wydanego na podstawie art. 129 ust. 1 Konstytucji RP, gdy jest oczywiste, że w braku ustawy niezbędnej do stosowania jego ust. 2 z naruszeniem jej art. 236 ust. 1 procedura ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej w dniu 8 października 2000 r. została przerwana i toczy się dalej”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu. Uchwałą Sądu Najwyższego – całej Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 listopada 2000 r., III SW 87/00, wydanej na podstawie art. 129 ust. 1 III PUO 48/24 2 Konstytucji RP oraz art. 76 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej stwierdzono, że wybór A.K. na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, dokonany dnia 8 października 2000 r. jest ważny. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 3 września 2010 r., I CO 37/10 (OSNC-ZD 2011 nr 1, poz. 18), orzekł, że uczestnikami postępowania w przedmiocie ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, przeprowadzanego przez Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych na podstawie art. 76 ustawy z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467), są wyłącznie Prokurator Generalny i przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej. Oznacza to, że wnioskodawca nie był uczestnikiem postępowania w sprawie III SW 87/00 i składane przez niego w tej sprawie wnioski są niedopuszczalne (zob. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2012 r., I CO 8/12, OSNC-ZD 2012 nr 3, poz. 67). Ponadto nadmienić trzeba, że zarówno obowiązująca w dacie podjęcia uchwały z dnia 6 listopada 2000 r. ustawa o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ani obowiązująca aktualnie ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (obecnie jednolity tekst: Dz.U. z 2023 r., poz. 2408 ze zm.) nie zawierają przepisów, które umożliwiałyby stosowanie art. 364 k.p.c. do podejmowanych przez Sąd Najwyższy uchwał w sprawie ważności wyborów. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. [SOP] [ał]