III SK 23/10

Sygn. akt III SK 23/10 POSTANOWIENIE Dnia 21 września 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Andrzej Wróbel w sprawie z powództwa Elektrociepłowni K. Spółki Akcyjnej w K. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 września 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 września 2009 r., odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 25 września 2009 r., oddalił apelację Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes Urzędu) od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 13 listopada 2008 r., w sprawie z powództwa Elektrociepłowni K. S.A. w K. o umorzenie świadectwa pochodzenia. Prezes Urzędu zaskarżył powyższy wyroki w całości skargą kasacyjną i wniósł jego zmianę i oddalenie odwołania, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania Prezes Urzędu podnosił, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz zachodzi potrzeba wykładni „odnośnie zasadności stosowania przepisu art. 9a ust. 8e ustawy – Prawo energetyczne do ustalonego w niniejszej i podobnych sprawach stanu faktycznego”. 2 Sąd Najwyższy zważył co następuje: 1. Skarga kasacyjna Prezesa Urzędu nie kwalifikowała się do przyjęcie celem jej merytorycznego rozpoznania. 2. Na posiedzeniu, którego przedmiotem jest przyjęcie lub odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy bada jedynie występowanie przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., to jest czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, czy zachodzi potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i rozbieżności w orzecznictwie, czy zachodzi nieważność postępowania lub czy skarga kasacyjna jest oczywiście zasadna (postanowienie SN z 6 lipca 2007 r., sygn. akt I CSK 197/07; postanowienie SN z dnia 11 października 2007 r., sygn akt III SK 24/07). Treść tego uzasadnienia nie może być dowolna, lecz musi opierać się na argumentacji jurydycznej w postaci wywodu uwzględniającego zarówno dotychczasowe orzecznictwo (lub wskazującego jego brak) z zakresu przedstawionego zagadnienia prawnego, jak i poglądy doktryny. Zakres kognicji Sądu Najwyższego wyznacza treść wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. W przypadku, gdy uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania rozmija się z treścią samego wniosku, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest zasadne. 3. W niniejszej sprawie podstawę wniosku Prezesa Urzędu o przyjęcie skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 3989 § 1 k.p.c. stanowi występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego oraz potrzeba wykładni przepisów wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Tymczasem uzasadnienie wniosku zostało sporządzone w sposób odpowiedni dla skargi kasacyjnej, w której podstawę wniosku o przyjęcie do rozpoznania stanowi jej oczywista zasadność. W zakresie dotyczącym przepisu art. 9a ust. 8e Prawa energetycznego, Prezes Urzędu nie przedstawił żadnego zagadnienia prawnego, argumentując że przepis ten został niewłaściwie zastosowany przez Sąd drugiej instancji. Nie jest zagadnieniem prawnym brak orzecznictwa Sądu Najwyższego, ani odpowiedniego dorobku doktryny w 3 kwestii wydawania świadectwa pochodzenia z kogeneracji. O potrzebie dokonania wykładni przepisu powołanego w podstawach skargi kasacyjnej nie świadczy rozbieżność wykładni dokonanej przez Sądy orzekające w danej sprawie lub sprawach podobnych z wykładnią przyjmowaną przez stronę postępowania. Zagadnieniem prawnym nie jest również niezastosowanie przez Sąd Apelacyjny art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, ani nieskierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego na podstawie art. 193 Konstytucji RP. 4. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.