III SK 54/16

Sygn. akt III SK 54/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa A. S.A. w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o stwierdzenie praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 kwietnia 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt VI ACa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Wyrokiem z 19 maja 2016 r., VI ACa (…) Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację „A.” S.A. w (…) (powód), wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w W. - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 5 lutego 2015 r., XVII AmA (…), oddalającego odwołanie powoda od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Prezes Urzędu) z 6 listopada 2013 r., nr RWR (…), uznającej działanie powoda, opisane w sentencji decyzji, za praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów w rozumieniu art. 24 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. z 2007 r. Nr 50, poz. 331 ze 2 zm., dalej jako uokik) oraz nakładającej na powoda karę pieniężną w wysokości 14.236 zł. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł powód, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, które powód sprowadza do pytania: czy uchybienie proceduralne popełnione przez Prezesa Urzędu w ogóle podlega ocenie Sądu i może być przedmiotem zarzutu odwołania (apelacji), a jeśli tak to w jakim zakresie i czy w ogóle uchybienie polegające na sprzeczności między sentencją decyzji, a jej uzasadnieniem podlega kontroli Sądu? W odpowiedzi na skargę kasacyjną powoda Prezes Urzędu wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy zaważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. W przypadku powołania się skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego obowiązkiem skarżącego jest wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850). Sformułowane zagadnienie powinno zatem odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego. Nie spełnia określonego w art. 3989 § 1 k.p.c. wymagania sformułowanie istotnego zagadnienia prawnego w sposób nieprecyzyjny, bez przepisu (przepisów) prawa (na tle których powstaje), a zwłaszcza ograniczenie się do samego postawienia pytania, bez odniesienia się do problemów interpretacyjnych pojawiających się na tle 3 powołanych w jego treści przepisów (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850). Sąd Najwyższy uznaje, że zagadnienie prawne przedstawione przez powoda we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zostało sformułowane w sposób prawidłowy, gdyż powód nie łączy go z żadnym przepisem prawa. Tym sam Sąd Najwyższy nie ma podstaw do rozstrzygnięcia wątpliwości interpretacyjnych podniesionych we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. l.n