III SK 70/15

Sygn. akt III SK 70/15 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej z udziałem zainteresowanej O. S.A. w W. w przedmiocie komunikatu informującego o zakończeniu testu zawężenia ceny dla usług detalicznych T. S.A. w W. , na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 października 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt VI ACz (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od powoda na rzecz zainteresowanej kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Postanowieniem z 3 czerwca 2015 r., VI ACz (…) Sąd Apelacyjny w (…) oddalił zażalenie Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji (powód) wniesione od postanowienia Sądu Okręgowego w W. -Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 21 stycznia 2015 r., XVII AmT (…) odrzucającego odwołanie powoda od komunikatu Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (Prezes UKE) z 2 16 października 2013 r. – „Informacja o zakończeniu testu PS dla usług detalicznych T. S.A.”. Postępowanie toczyło się z udziałem zainteresowanego O. S.A. Skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Apelacyjnego z 9 lipca 2015 r., VI ACz (…) wniósł powód, zaskarżając je w całości. W odpowiedzi na skargę kasacyjną powoda zainteresowany wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako wniesiona od nieistniejącego orzeczenia. Ustawodawca w paragrafie pierwszym art. 3984 k.p.c. skatalogował elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej, podkreślając tym samym znaczenie cech tam wymienionych. Brak któregokolwiek z tych elementów nie podlega sanowaniu w trybie przepisów k.p.c., a skarga kasacyjna dotknięta takim nieusuwalnym brakiem podlega odrzuceniu (postanowienia Sądu Najwyższego z 5 lutego 2014 r., V CZ 88/13, LEX nr 1439397; z 25 stycznia 2016 r., III PK 77/15, niepublikowane). Skarga kasacyjna wniesiona przez powoda zawiera nieprawidłowe oznaczenie daty orzeczenia, od którego została wniesiona. W petitum skargi wskazano, że zaskarżeniu podlega postanowienie Sądu Apelacyjnego z 9 lipca 2015 r., podczas gdy postanowienie w sprawie dotyczącej powoda, oznaczone prawidłowo wskazaną w skardze kasacyjnej sygnaturą, tj. VI ACz (…) zostało wydane 3 czerwca 2013 r. Z art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. wynika wymóg oznaczenia w skardze kasacyjnej orzeczenia, od którego została ona wniesiona, ze wskazaniem czy orzeczenie to jest skarżone w całości czy też w części. Brak powyższego wymogu konstrukcyjnego lub jego wadliwość ma charakter nieusuwalny (postanowienie Sądu Najwyższego z 5 lipca 2012 r., IV CZ 43/12, LEX nr 1228598). Nie można zatem uznać, że nieprawidłowe oznaczenie orzeczenia stanowi oczywistą omyłkę pisarską, która nie ma wpływu na możliwość nadania 3 skardze kasacyjnej prawidłowego biegu (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 marca 2012 r., IV CZ 146/11, LEX nr 1254715). Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. jak w sentencji.